ขนปืนใหญ่ปราบอู่มาถล่มจอมยุทธ์อู่หวังงั้นเหรอ?
เหยียนเหมยตาเบิกกว้าง สีหน้าตื่นตระหนก
นั่นมันอาวุธหนักที่ซวินหลงเยวี่ยนใช้ค้ำบารมีในพื้นที่ ไม่ใช่ของที่จะเอาออกมาใช้กันง่าย ๆ
แต่ตอนนี้กลับให้ทางหลิ่วเจียงขนปืนใหญ่ปราบอู่มา ถ้าเรื่องบานปลาย จัดการไม่ดี ใคร ๆ ก็ซวยกันหมด!
เหยียนเหมยรีบพูดว่า "ท่านเหอ นี่... มันเกินไปหน่อยไหม? หรือจะให้ซวินหลงเยวี่ยนประจำมณฑลส่งยอดฝีมือมา?"
"ฮึ!"
"ฉันอุตส่าห์พาผู้ตรวจการมาถึงอำเภอปินโจวบ้านนอกนี่ด้วยตัวเอง ด้านบนยังหาว่าเราเอาเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่เลย"
"ถ้าตอนนี้ไปรบกวนผู้กำกับการใหญ่อีก ท่านคงได้ถลกหนังฉันแน่ ยิ่งถ้าเรื่องตรงหน้าจัดการไม่ดี หัวพวกเราก็คงไม่ติดคออยู่แล้ว!"
เหอเซินฉือพูดเสียงเย็น "อีกอย่าง ฉันในฐานะจื่อฮุยสื่อประจำมณฑล จะขอใช้ปืนใหญ่ปราบอู่ของซวินหลงเยวี่ยนท้องถิ่น ก็ยังมีสิทธิบ้างล่ะมั้ง?"
"ท่านครับ ผม... ผมจะโทรหาท่านจ่างซุนอู๋เฉิงเดี๋ยวนี้"
เหยียนเหมยยิ้มเจื่อน ๆ แล้วพยักหน้า ต่อสายโทรศัพท์
เหอเซินฉือพูดมาขนาดนี้แล้ว เขาก็ทำได้แค่ทำตาม
ไม่งั้นเรื่องตรงหน้า ถ้าพลาดขึ้นมา เขาเองก็รับไม่ไหว!
โทรศัพท์ติดในไม่ช้า
จ่างซุนอู๋เฉิงที่ปลายสายรู้ว่าเป็นเหยียนเหมย ก็ทักทายตามมารยาทก่อน แต่พอรู้ว่าเหยียนเหมยให้เขาขนปืนใหญ่ปราบอู่จากหลิ่วเจียงไปอำเภอปินโจว ก็อดสะดุ้งโหยงไม่ได้
"ผู้กองเหยียน คุณรู้ใช่ไหมว่าปืนใหญ่ปราบอู่มันเป็นอาวุธระดับไหน?"
"คุณให้ผมขนไปอำเภอปินโจว ถ้าเกิดเรื่อง คุณรับผิดชอบไหวไหม?"
เสียงของจ่างซุนอู๋เฉิงในสายพลันกร้าวขึ้นมาทันใด
"ไม่ไหวครับ!"
เหยียนเหมยตอบอย่างจนใจ "แต่ตอนนี้ ผู้ตรวจการจากศาลวินิจฉัยเมืองหลงตู ตายที่อำเภอปินโจวแล้ว! ท่านฉางซุน ถ้าตอนนี้คุณไม่ให้ความร่วมมือกับท่านเหอ พวกเราก็รับกันไม่ไหวเหมือนกันนะครับ..."
พูดถึงตรงนี้
เขาก็เลยเล่าเรื่องที่เหอเซินฉือกับกงต้านพาคนมาอำเภอปินโจวเพื่อสอบสวนนายอำเภอเฉิงอันให้ฟังคร่าว ๆ
เท่านั้นแหละ
จ่างซุนอู๋เฉิงก็เข้าใจในทันที
จื่อฮุยสื่อประจำมณฑลพาผู้ตรวจการมาสอบสวนที่อำเภอปินโจว แต่คดียังไม่ทันได้เริ่ม ผู้ตรวจการก็ตายซะแล้ว!