มิยาซากิ ทัตสึอิรู้ดี
ต้องลงมือเอง ฆ่าคนในตระกูลคูซานางิบนภูเขาโยเทให้หมด ถึงจะถือว่าสวามิภักดิ์ ถึงจะยอมจำนนจริง ๆ!
ไม่อย่างนั้น
เขาก็มีแต่ทางตายเท่านั้น แถมตระกูลมิยาซากิยังต้องถูกฆ่าล้างด้วยนะ!
คิดได้ดังนั้น
มิยาซากิ ทัตสึอิจึงลุกพรวดเข้าไปสังหารคุซานางิ ไบโชทันที: "พวกแกบังอาจล่วงเกินท่านปราชญ์ สมควรตายทุกคน!"
"ท่านผู้เฒ่ามิยาซากิ เดี๋ยวก่อน... ท่านฆ่าข้าไม่ได้นะ ตระกูลอาชิคางะยังรอให้ข้าทำงานให้พวกเขาอยู่..."
เมื่อเห็นมิยาซากิ ทัตสึอิพุ่งเข้ามา คุซานางิ ไบโชตกใจจนแทบสิ้นสติ ร้องกรี๊ดลั่น
เขามีระดับการฝึกฝนแค่กึ่งขั้นอูจุน กับมิยาซากิ ทัตสึอิที่เป็นถึงระดับจอมยุทธ์ขั้นอัศวิน เขาอ่อนแอราวกับมด ไร้ทางสู้!
ส่วนมิยาซากิ ทัตสึอิไม่สนคำพูดเขาเลยแม้แต่น้อย พอถึงตัวก็ชกออกไปหมัดเดียว ในพริบตาก็ระเบิดร่างเขากลายเป็นซาก ถูกบิดหัวอย่างแรงจนหลุด กลายเป็นศพไร้หัว
พวกผู้อาวุโสระดับอูจุนของตระกูลมิยาซากิที่เพิ่งมาถึง เมื่อเห็นบรรพชนลงมือแล้วก็ไม่อยากชักช้า ฝืนทนบาดแผลในกาย พุ่งเข้าใส่พวกผู้อาวุโสของตระกูลคุซานางิ
ผ่านไปแค่นาทีเดียวไม่ถึง พวกเขาก็กำจัดคนตระกูลคุซานางิพวกนี้จนหมดราบ
ถึงยังไงก็เป็นถึงระดับอูจุนแล้ว พลังต่อสู้มันต่างกันราวฟ้ากับเหว
ไม่นานหลังจากนั้น
ลานหน้าแท่นบวงสรวงก็เต็มไปด้วยเลือดนองพื้น ศพนอนเกลื่อนกลาด
ผู้อาวุโสหลายคนของตระกูลอิชิฮาระในตอนนั้นถึงกับหายใจไม่ออก
คนในตระกูลบางส่วนที่เมื่อครู่ยังด่าทออิชิฮาระ ซายามิอยู่เลย ต่างหวาดกลัวจนขาอ่อน ตัวสั่นเทิ้ม เกือบจะยืนไม่อยู่แล้ว
อิชิฮาระ ซายามิมากับหลี่หย่วนเต้านี่นา อีกฝ่ายแค่โกรธขึ้นมา พวกเขาก็เอาชีวิตไม่รอดกันหมด!
"ท่านปราชญ์ คนของตระกูลคุซานางิถูกประหารหมดแล้วขอรับ!"
"ท่านปราชญ์ยังมีคำสั่งอะไรอีกหรือไม่ ข้าน้อยจะจัดการให้เองขอรับ"
มิยาซากิ ทัตสึอิกลับมา โค้งคำนับหลี่หย่วนเต้าอย่างนอบน้อม แล้วเอ่ยเสียงดัง