"หนี!"
เห็นหลี่หย่วนเต้ายกมือคว้าจากอากาศมาทางตน เจ้าเตี้ยะก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว หมุนตัวจะหนีทันที
ตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าตัวเองห่างชั้นกับหลี่หย่วนเต้าแค่ไหน จะสู้ได้หรือเปล่า จะหนีรอดดี ๆ หรือไม่
เขาไม่มีปัญญาจะสู้กับหลี่หย่วนเต้าเลยแม้แต่น้อย คิดอย่างเดียวคือหนี!
มีแค่รอด ถึงขั้นไม่บาดเจ็บ ไม่ตกอยู่ในอันตราย นั่นแหละคือเรื่องสำคัญที่สุด!
แต่ว่า ซูโต่วเพิ่งหันตัวจะเผ่น
ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีพลังน่าสะพรึงกลัวห่อหุ้มเขาไว้ แล้วเขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ถูกหลี่หย่วนเต้าจับไว้ในมือเสียแล้ว
ยอดฝีมือระดับอู่หวง?
นี่มันแค่อู่หวงจริง ๆ หรือ?
วิชาน่ากลัวขนาดนี้ ต้องเป็นระดับอูจุนเท่านั้น!
ตอนที่ถูกจับไว้ในมือ เจ้าเตี้ยะทั้งกลัวทั้งหมดหวัง ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด และความสิ้นหวัง
เขารู้
ว่าวันนี้ตัวเองไม่รอดแน่
แต่สัญชาตญาณเอาตัวรอด ก็ยังทำให้เขาร้องขอชีวิตออกมาสุดเสียง: "ไว้ชีวิตด้วย ไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะท่าน... ข้าผิดไปแล้ว ข้ารู้ว่าผิด... ขอท่านให้โอกาสข้าสักครั้ง..."
เขาเหมือนลูกเจี๊ยบที่ถูกหลี่หย่วนเต้าจับหิ้วไว้ ร้องขอชีวิตไม่หยุด สองขาถีบดุ๊กดิ๊ก ๆ
ภาพนี้
ทำให้ฮูเหยี่ยนถีเตาและพวกอ้าปากค้าง
ยอดฝีมือระดับอู่หวงขั้นต้น แท้ ๆ กลับถูกใครต่อใครบีบเล่นได้ตามใจเหมือนลูกเจี๊ยบ!
บ้าไปแล้ว!
"อูจุน ต้องเป็นอูจุนแน่ ๆ มีแต่ปรมาจารย์อูจุนเท่านั้นถึงจะมีพลังน่ากลัวที่ขยี้คู่ต่อสู้ได้แบบนี้..."
ฮูเหยี่ยนถีเตากลืนน้ำลายดังอึก แล้วตะโกนอยู่ในใจไม่หยุด
ส่วนหลี่หย่วนเต้าก็ไม่แยแสคำขอชีวิตของเจ้าเตี้ยะเลย เขาดีดนิ้วนิดเดียว ครืด ดังขึ้น ก็หักคอเจ้าเตี้ยะแล้วเช่นกัน
ยอดฝีมือระดับอู่หวงแท้ ๆ ก็ถูกฆ่าทิ้งง่าย ๆ อย่างนี้!
"อ๊าก... หนี หนี หนี..."
ชายชุดดำใส่หน้ากากสองคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ ตอนนี้กลัวแทบตาย ร้องลั่น แล้ววิ่งหนีไปคนละทิศคนละทาง
แต่เพิ่งจะกระโจนขึ้นไปบนตึกข้าง ๆ ได้เท่านั้น หลี่หย่วนเต้าก็แค่ดีดนิ้วดังปั๊ก ทั้งสองก็ตูมตูม ระเบิดเป็นหมอกเลือด