ซากตระกูลจง
นอกรั้วคฤหาสน์ที่ทรุดโทรม มีทหารกองพลยุทธมังกรชั้นยอดกว่าพันคน อยู่ไกลๆ ก็สัมผัสได้ถึงไอสังหารอันน่าตกใจ
จวินจ้านเทียนใจหล่นวูบ รีบชักชวนจงหลิงว่า "คุณหนูจง การล้างแค้น ควรรู้จักพอดี จำเป็นต้องสะสางให้สิ้น ไม่ตายไม่เลิกเลยหรือ?"
เขานึกไม่ออกว่าถ้าปะทะกันจริงในอีกสักครู่ เหตุการณ์จะจบลงได้อย่างไร
เพราะหลี่หย่วนเต้าลงมือเมื่อไหร่ ทหารกองพลยุทธมังกรตรงหน้าไม่มีใครรอดแน่
ฆ่าทหารกองพลยุทธมังกรไปมากขนาดนี้ เรื่องต้องบานปลายแน่!
แล้วทหารกองพลยุทธมังกรพวกนี้ ก็มาส่งตัวตายชัดๆ
ถ้าเรื่องตรงหน้าทำให้เล็กเป็นใหญ่ ใหญ่เป็นเล็กได้ จะดีที่สุด!
จวงจิ่งหลงและเมิ่งอู๋เหินต่างหันมามอง เอ่ยปากขึ้น
"คุณหนูจง สู้เลิกแล้วกันดีไหม? ถ้าสืบสวนต่อไป ไม่ดีกับทุกฝ่ายนะ!"
"ใช่ พวกคุณตระกูลจงถูกกวาดล้าง แค้นฝังกระดูก รับได้ยาก! แต่ถ้าสาวไปจริง ผลสุดท้าย คุณหนูจงอาจรับไม่ได้นะ!"
"เรื่องตรงนี้หยุดแต่เพียงเท่านี้ ยังทันนะ!"
ฟังคำแนะนำของหลายคน
สีหน้าจงหลิงเย็นชาลงอีก ขมวดคิ้วมองมา "ดูท่า พวกคุณรู้ตัวมือสังหาร แล้วก็ภูมิหลังใหญ่หลวงนัก? ฉันจะดูหน่อย สรุปแล้วภูมิหลังอะไร กล้ากวาดล้างตระกูลฉัน รอพวกคุณพูดออกมาให้ชัดแจ้งทีหลังด้วย"
"ภูมิหลังยังไง ทำให้พวกคุณหลายตระกูลหวาดหวั่นถึงเพียงนี้?"
"หึ! ข้าไม่เชื่อ ว่าอีกฝ่ายจะกล้าต่อกรกับกองพลยุทธมังกรของข้า!"
สวี่ฉิวกุมกระบี่รบที่เอว พูดเย็นชาว่า "หวังว่าคนหรือตระกูลที่พวกท่านพูดถึง จะอยู่ในหลิวเจียง เดี๋ยวข้าจะให้เขาได้ลิ้มรสความเกรียงไกรของกระบี่รบยุทธมังกรนี้!"
เห็นเช่นนี้
หลี่หย่วนเต้าเผยรอยยิ้มเรียบๆ เหลือบมองจงหลิง แววตามีประกายสังหาร