ฟื้ด!
คำพูดของหลี่หย่วนเต้าทำให้ไต้ซู่ สวี่กวงเฉา และคนอื่นๆ ถึงกับสูดลมหายใจเย็นเฮือก
พูดจาอย่างนี้มันเกินไปแล้ว!
ถ้าหลุดไปถึงราชสำนักหรือเข้าพระกรรณท่านจ้าวมังกร มีหวังหัวกุดแน่!
ใต้หล้านี้ มีที่ใดมิใช่แผ่นดินของกษัตริย์!
กฎหมายของหลงกั๋วตอนนี้ล้วนถูกกำหนดโดยท่านจ้าวมังกร ถ้าไม่ใช่ราชสำนักเป็นคนตัดสิน แล้วจะเป็นใคร?
คิดก่อกบฏรึ?
อีกอย่าง เบื้องหลังท่านจ้าวมังกรกับราชสำนักยังมีบริษัทลับน่าสะพรึงกลัวที่คนธรรมดาแทบไม่เคยได้ยินชื่ออีก!
บางคำพูดออกมามั่วๆ ไม่ได้ มันถึงตายกันได้!
ซ่งไท่ ซ่งซิวเหยียน และคนอื่นที่ยังอยู่บนรถของซวินหลงเยวี่ยน ต่างก็ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว
คำพูดของหลี่หย่วนเต้าในหูพวกเขาราวกับฟ้าผ่าลงกลางหู ตกใจเสียจนตับไตไส้พุงแทบแตก วิญญาณหลุดลอย
แม่งน่ากลัวชะมัด!
คำพูดแบบนี้ถ้าพวกเขาเผลอหลุดปากไป แล้วมีใครบางคนที่หวังดีเก็บไปฟัง วันรุ่งขึ้นอาจถูกยกครัวล้างโคตรได้เลย!
ท่านจ้าวมังกร กษัตริย์แห่งประเทศที่กำหนดกฎเกณฑ์ จะถูกใครวิพากษ์วิจารณ์หรือคัดค้านได้รึ?
นั่นมันความผิดฐานหลอกลวงเบื้องสูง ต้องตัดหัว!
"คุณชายหลี่นี่กล้าพูดเสียจริง!"
ซ่งไท่ยิ้มขม มือไม้สั่นไปหมด
แม้แต่ซ่งซิวเหยียน ใบหน้างามก็ยังซีดราวไร้เลือด
หลี่ไห่เฟิงกลืนน้ำลาย แก้มกระตุกพลางว่า "เฮ้อ… ได้แต่บอกว่าสุดยอดไปเลย! ไม่แปลกที่คุณชายหลี่บุกมาลุยซวินหลงเยวี่ยน ไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย นี่มันพวกไม่แคร์หัวตัวเองจริงๆ!"
"นายคนนั้นเป็นถึงผู้กำกับการใหญ่แห่งซวินหลงเยวี่ยนสำนักงานใหญ่ประจำดินแดนปินไห่ ถ้าคุณชายหลี่จัดการไม่ดีต่อจากนี้ พวกเราก็ซวยกันหมด…"
หลี่ต้าไคเอ่ยเสียงทุ้ม พลางส่ายหัว
ตอนนี้
ฝั่งตรงข้าม สวี่กวงเฉาถอนหายใจยาว ยิ้มขมพลางมองมา "คุณชาย เรื่องนี้… พูดมั่วๆ ไม่ได้นะ! โปรดระวังคำพูดด้วย!"
หลี่หย่วนเต้าเบะปาก อย่างไม่ยี่หระ "ฉันแค่พูดความจริง! พวกเราควรทำตัวให้สมศักดิ์ศรีคน ซื่อตรงต่อความจริง! จะต้องมาเสแสร้งพูดเหลวไหลไปทำไม?"
"…"
สวี่กวงเฉาตาเบิกกว้าง ก่อนจะทำหน้าจนหนทาง
ทำไมเด็กหนุ่มคนนี้ถึงไร้ไหวพริบแบบนี้ ถ้าไม่ว่ายตามน้ำ แล้วจะมีใครอยู่รอดในโลกที่โสมมใบนี้ได้?