หลี่หย่วนเต้าและนักพรตวิญญาณลุกไหม้เดินไปอย่างไม่เร่งรีบ
การปรากฏตัวของพวกเขาดึงดูดความสนใจจากผู้ฝึกตนในสำนักปีศาจเม่ออวิ๋นไม่น้อย ยิ่งมีผู้เชี่ยวชาญระดับฝึกปราณ 13 หลายคนตรงเข้าไปหาทันที
แต่พวกเขาเพิ่งจะเตรียมลงมือ ก็ถูกนักพรตวิญญาณลุกไหม้สังหารราบคาบในพริบตา
นักพรตวิญญาณลุกไหม้นำทาง เปิดทางให้หลี่หย่วนเต้า มุ่งตรงไปยังศาลาใหญ่ที่สุดบนยอดเขาของสำนัก
ในขณะเดียวกัน
ภายในศาลาใหญ่
หลี่หว่าน ไป๋เสี่ยวเสี่ยว และไป๋จงกั๋ว ที่ถูกมัดไว้ สามคนต่างมีแววตาสิ้นหวังและหวาดกลัว
แต่หลี่หว่านในตอนนี้ฝืนข่มความกลัวในใจลง มองไปที่ไป๋เสี่ยวเสี่ยวแล้วพูดเสียงเบา: "เสี่ยวเสี่ยว อย่ากลัว พี่ลูกพี่ลูกน้องหย่วนเต้าของเธอจะมาช่วยพวกเรา! อย่ากลัว..."
ไป๋เสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ตรงหน้า ถูกข่มขวัญจนหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทิ้มไม่หยุด
นางก็เป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ธรรมดา ๆ คนหนึ่งเท่านั้น เคยเจอเรื่องน่ากลัวเช่นนี้มาก่อนที่ไหน?
โดยเฉพาะที่นี่คือสำนักฝึกบำเพ็ญเซียนที่น่ากลัวมาก เต็มไปด้วยปราณปีศาจอันเย็นยะเยือกไปทั่ว ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายตัวไปทั้งกาย ราวกับตกลงไปในแดนนรก
และก่อนหน้านี้เธอก็ได้เห็นพลังของสิ่งที่เรียกกันว่าผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนพวกนี้แล้ว มันเกินจินตนาการของเธอไปไกลมาก น่ากลัวเกินไป!
ปัง!
ตงฟางอี้พุ่งเข้ามาข้างหน้า ฟาดฝ่ามือหนึ่งเข้าที่แก้มของหลี่หว่านอย่างแรง พร้อมตวาด: "ไอ้แพศยา หุบปากไปเลย! พวกแกเป็นพวกแพศยาหมด! บอกให้รู้ไว้ ไม่มีใครช่วยพวกแกได้! ต่อให้ไอ้หมอนั่นมา ก็มีแต่ทางตาย!"
"พูดมากอีก พ่อนี่จะชักวิญญาณไปบดขยี้ให้ตายคาที่เลย!"
พูดจบ พลังบนตัวของตงฟางอี้ก็ค่อยๆ ปะทุขึ้นมา กลับมีระดับการฝึกฝนขั้นสร้างฐานที่น่ากลัวแผ่กระจายออกไป สีหน้าบิดเบี้ยวถึงขีดสุด
ตกใจจนหลี่หว่านและอีกสองคนแทบฉี่ราด
ความโหดเหี้ยมของอีกฝ่าย และความฆ่าที่แผ่ออกมา ทำให้พวกเขากลัวจริงๆ