"เพื่อนเซียน ช่วยด้วย!"
"นอกจากยาวิญญาณผลไม้แล้ว ท่านยังมีเงื่อนไขอะไรอีก ถ้าข้าทำได้ ถ้าเผ่าซีเจี่ยวของข้าทำได้ ข้าตอบตกลงทั้งหมด!"
จูซวีตื่นตระหนกสุดขีด หนีมาอยู่ตรงหน้าหลี่หย่วนเต้า เอ่ยวิงวอน
หลี่หย่วนเต้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มเอ่ยว่า "งั้นเจ้าบอกข้ามาเถอะ เจ้าคือฮั่วตู หรือจูซวีกันแน่?"
"เพื่อนเซียน ข้าคือจูซวี!"
"ข้าเรียกจูซวี เป็นคนเผ่าซีเจี่ยว!"
"ท่านดูดวงจิตของข้าสิ บนหัวมีเขาเดียว!"
ดวงจิตล่องลอยของจูซวีโบกมือ ชี้ไปที่หัวของตน รีบบอกหลี่หย่วนเต้า
หลี่หย่วนเต้าก็สังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าดวงจิตของเจ้าคนนี้มีเขาเดียว
"ตอนนั้นเจ้าเป็นคนฆ่าฮั่วตูสินะ?"
ได้ยินคำนี้
จูซวีรีบส่ายหัว "ข้าไม่ได้ฆ่าคน! ข้าไม่ได้ฆ่าฮั่วตู! กลับกัน หลังจากภรรยาเขาตาย เขาจ้างคนหลอมนางเป็นศพดูดเลือด แล้วภายหลังเขาก็ถูกศพดูดเลือดย้อนทำร้าย ตายตรงนั้นทันที ตอนนั้นข้าเลยฉวยโอกาสยึดร่างของเขา แล้วปราบศพดูดเลือดที่คืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง!"
ฟังคำของจูซวีแล้ว หลี่หย่วนเต้านิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
จากนั้นเขาพยักหน้าเล็กน้อย "ข้าเชื่อเจ้าราวนี้ก่อน!"
"เพื่อนเซียน ท่าน... ท่านจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับทิวเขาอสูรเมฆของข้าหรือ?"
ตอนนั้นเอง ชายชุดดำที่ถือเปลวไฟจากดินตรงหน้าปรากฏสีหน้าเคร่งขรึม ขบฟันพูดเสียงเย็น
หลี่หย่วนเต้าหันไปมอง กล่าวเรียบ ๆ "เสียใจด้วย พวกทิวเขาอสูรเมฆยังไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นศัตรูกับข้า! ข้าจะไม่ฆ่าพวกเจ้า! เอาแบบนี้เถอะ พวกเจ้าส่งโทเค็นออกมา ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้ารอดชีวิต!"
"ท่านจะเอาโทเค็นทิวเขาอสูรเมฆของพวกข้า?"
ชายชุดดำหัวหน้าสีหน้าเครียดขึ้น ตวาดว่า "ดูท่าเพื่อนเซียนจะมีแผนอะไรกับทิวเขาอสูรเมฆของพวกข้านะ!"
หลี่หย่วนเต้าเบะปาก "เจ้าก็พูดแบบนี้ ก็ไม่มีปัญหา! ทิ้งโทเค็นไว้ แล้วพวกเจ้าก็ไสหัวไปได้เลย!"
พอเห็นสองฝ่ายบรรยากาศตึงเครียดพร้อมปะทะกัน
จูซวีที่หลบอยู่ข้างหลังหลี่หย่วนเต้าถึงกับดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่
แค่หลี่หย่วนเต้ายอมลงมือ เขาก็มีโอกาสรอด! คนพวกนี้
หัวหน้าหน่วยล่าสังหารของทิวเขาอสูรเมฆตรงหน้า เปลวไฟจากดินในมือใช้ปราบเขาโดยเฉพาะ ยากที่เขาจะสู้ได้