เมื่อเห็นท่าทีเย่อหยิ่งของม่อชูหยาน หลี่หย่วนเต้ากลับยิ้มบาง ๆ
เขาพูดเรียบ ๆ ว่า "สมุนไพรวิญญาณแห่งฟ้าดิน ใครมาก่อนได้ก่อน ใครบอกว่าเป็นของอาจารย์แก?"
ฟึ่บ!
เจ้าเด็กนี่ อยู่ต่อหน้าผู้เป็นเซียน ยังกล้าทำเป็นเก่งอีก!
ช่างไม่กลัวตายเอาเสียเลย!
ถังอู๋จี๋ หลัวฉี และถังซิ่วหยวน ต่างก็สูดลมหายใจเย็นเยียบให้กับหลี่หย่วนเต้า
ขณะเดียวกันที่มองดูท่าทีห้าวหาญของหลี่หย่วนเต้า พวกเขาก็อดหวาดกลัวจนขนลุกไม่ได้
"แกพูดว่าอะไรนะ?"
ม่อชูหยานเห็นหลี่หย่วนเต้าไม่ไหวติง ไม่ยอมคุกเข่า ยังมีท่าทีห้าวหาญอีก นางเบิกตากลมโตด้วยความตกใจ
ถ้าเป็นเวลาอื่น
เมื่อผู้คนรู้ว่านางคือม่อชูหยาน ศิษย์อัจฉริยะแห่งสำนักตัดวิญญาณแดนกลาง คนธรรมดาคงคุกเข่าลงกับพื้นแล้วร้องเรียกเซียนม่อ ร้องว่าขอพบเซียน
แต่เจ้าเด็กนี่ คิดว่าตัวเองมีระดับการฝึกฝนระดับอูจุนแล้ว คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้วงั้นหรือ?
นักยุทธ์ใต้เขานี่ ช่างเป็นกบในกะลาจริง ๆ!
หลี่หย่วนเต้าเงยหน้ามองหญิงสาว พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า "ของวิเศษแห่งฟ้าดิน ใครมาก่อนได้ก่อน! แกให้ฉันคืนสมุนไพรวิญญาณ? ฉันว่าแกคงคิดจะแย่งของฉันมากกว่า!"
"แก... ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ!"
ม่อชูหยานถอนหายใจ พูดอย่างจนใจว่า "แกคิดว่าระดับอูจุนของแกทำให้แกไร้เทียมทานได้แล้วงั้นเหรอ? ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ! แกก็เหมือนพวกกบในกะลาเหล่านั้นนั่นแหละ! อย่ามาหวังว่าฉันจะลงมือ!"
ม่อชูหยานในตอนนี้มีระดับการฝึกฝนขั้นหลอมปราณสิบสองชั้น อูจุนจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์อะไรในสายตานาง ล้วนเป็นมดปลวก!
หลี่หย่วนเต้าหาวหนึ่งครั้ง พูดว่า "แกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน! ตอนนี้แกเลิกราไป ฉันยังพอทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเป็นว่าไม่เคยเห็นแก!"
พูดอย่างนั้น
แต่หลี่หย่วนเต้าก็อดพิจารณาหญิงสาวและเฮ่อหลานชิวซานที่นั่งนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้นไม่ได้
ระดับการฝึกฝนของเจ้านายลูกศิษย์คู่นี้ไม่ธรรมดา
อาจารย์เฮ่อหลานชิวซานมีระดับการฝึกฝนขั้นแก่นทองเทียม ส่วนหญิงสาวคนนี้เป็นขั้นหลอมปราณสิบสองชั้น!