กัวเจิ้งผิงถูกทำลายล้าง ท่านอีอีคุกเข่าขอโทษต่อหน้าทุกคน ทุกสิ่งราวกับความฝันสำหรับฉินเซวียนและเสิ่นเสี่ยวหย่า
ในใจพวกเขาตอนนี้ยังคงหวาดผวา ตับไตสั่นระรัวไม่หยุด
เมื่อออกมาได้ พวกเขายังคิดจะพูดดี ๆ กับหลี่หย่วนเต้าอีกสักหน่อย หวังให้เขาประทับใจบ้าง
แต่พอมาถึงโถงตึกจินกุย
ฉินเซวียนก็เห็นเพื่อนซี้สมัยเด็กในอำเภอปินโจวของเขา กำลังชี้นิ้วด่าหลี่หย่วนเต้าอย่างโวยวาย ท่าทางเหมือนจะเปิดศึกกับเขาเดี๋ยวนี้
ชั่วขณะนั้น
ฉินเซวียนและเสิ่นเสี่ยวหย่าตกใจแทบสิ้นสติ
"ซ่งชางหลิน จูเฉาเทียน..."
ไอ้สัตว์ พวกแกอยากตายรึไง!
ฉินเซวียนตาแดงก่ำ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ตะโกนลั่น แล้วพุ่งเข้าไปถีบใส่ชายหนุ่มสองคนที่อยู่หัวแถว
พริบตาเดียว
สองคนนั้นก็ถูกเขาถีบล้มลงกับพื้น
ส่วนอีกสี่ห้าคนที่ตามมาติด ๆ ก็ถูกเขากดลงกับพื้นแล้วซ้อมหนัก
สองสามคนนี้ ฐานะและภูมิหลัง ด้อยกว่าซ่งชางหลินกับจูเฉาเทียนที่เป็นหัวหน้าไปขั้นหนึ่ง
หลังจากชกต่อยรัวเป็นชุด ฉินเซวียนก็หันไปซัดซ่งชางหลินกับจูเฉาเทียนต่อ
อยู่พักใหญ่
จนพวกนั้นหน้าบวมเป็นหัวหมู เขาถึงหยุดมือ
คุณชายฉิน แกบ้าไปแล้วเหรอวะ?
โอ๊ย... ดั้งจมูกฉันหักแล้ว!
เชี่ย ฟันฉันเพิ่งไปอุดมา!
พวกชายหนุ่มงงเป็นไก่ตาแตก พอได้สติก็ด่ากราด
ซ่งชางหลินลุกขึ้นมา ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูดว่า "ฉินเซวียน แกเป็นบ้าอะไร? ตระกูลฉินก็แค่ไปเกาะตระกูลใหญ่ในดินแดนปินไห่ได้ แล้วมันเจ๋งกว่าเราหน่อยเดียวไม่ใช่รึไง? กลับมาบ้านเกิดก็จะขี่หัวพวกฉันซะแล้วเหรอ? เฮอะ... ถ้าแกอยากเป็นหัวหน้าใหญ่ ไม่เอาเพื่อนแล้ว ก็พูดมาตรง ๆ!"
ฉินเซวียน ไอ้บ้า แกเป็นบ้าไปแล้ว!
พรุ่งนี้ฉันจะไปเจอสาวในฝันตัวเป็น ๆ นะ ตอนนี้นายทำฉันเสียโฉม ฉันจะออกไปเจอใครได้...
จูเฉาเทียนก็ด่าเช่นกัน
พวกเขาคิดว่าฉินเซวียนเป็นบ้าไปแล้ว
ฉันบ้า?
ฉินเซวียนทั้งโกรธทั้งตกใจ จ้องเขม็งแล้วด่ากลับว่า "ไอ้เหี้ย! ฉันไม่ได้บ้า! ฉันตั้งใจซ้อมพวกแก! พวกแกพวกตาถั่ว กล้าดียังไงมาเหน็บแนมคุณชายหลี่! พวกแกบ้าไปแล้ว! รีบคุกเข่าขอโทษคุณชายหลี่ซะ ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแก!"