เพียงพลิกมือก็ตบตายไปหลายคน ภาพนั้นทำให้พวกนักเลงหนุ่มที่เห็นหลี่หย่วนเต้าต่างมีสีหน้าหวาดกลัว ยืนตะลึงค้างอยู่กับที่
ความจริงแล้ว หลี่หย่วนเต้าควบคุมแรงไว้แล้ว
ไม่เช่นนั้น
ฝ่ามือเดียวของเขาอาจตบจนทั้งห้าคนกลายเป็นหมอกเลือดตรงนั้น
แต่แค่คอของพวกเขาถูกตบจนหลุดออกจากกัน ศีรษะกับลำตัวแยกจากกัน เลือดเนื้อเละเทะ นั่นก็เพียงพอจะสร้างความสะพรึงให้พวกนักเลงหนุ่มแล้ว
ความหวาดกลัวบนใบหน้าพวกเขาแผ่ขยายไม่หยุด ตัวสั่นเทาขึ้นเรื่อยๆ
แถมเมื่อครู่ที่หลี่หย่วนเต้าลงมือ พวกเขายังมองไม่เห็นแม้แต่เงาการเคลื่อนไหว
สำหรับพวกเขาแล้ว คำอธิบายเดียวคือเจ้านี่ที่ดูหน้าตาใสสะอาดแต่รูปร่างผอมบางเบื้องหน้านั้น เร็วเกินไป!
“เกิดอะไรขึ้น?”
ตอนนั้นเอง ชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังถีบประตูวิลล่าของถานหลิงอย่างเอาเรื่อง ก็หันกลับมาตวาดถาม
เขาคือหัวหน้ากลุ่มถนนใต้ และเป็นพี่ใหญ่ของพวกนี้——ลู่เฉิน!
ในโลกใต้ดินของเมืองหยินซวง เขาก็นับว่าเป็นคนมีหน้ามีตา
ครั้งนี้เขาพาคนมากว่าสามสิบ
รวมตัวกันจนปิดล้อมหน้าประตูวิลล่าของถานหลิงไว้หมด เตรียมจะบุกเข้าไป
คนด้านหลังกับหลี่หย่วนเต้าเกิดเรื่องขึ้น คนด้านหน้าอย่างลู่เฉินยังไม่ทันได้สติ
ตอนนี้
พวกเขาหันกลับมามอง ก็พบว่ามีศพหลายศพนอนอยู่บนพื้นแล้ว
ภาพน่าสะพรึงบนพื้นทำเอาคนพวกนี้ตะลึงค้างกันก่อน
“เวร เวร เวร…”
พวกนักเลงหนุ่มได้สติกลับมา ต่างพากันหวาดกลัวสุดขีด รีบหลบถอยกรูกันไป
ในหมู่พวกเขา
เจ้าพวกหัวเหลืองที่ก่อนหน้านี้ถูกหลี่หย่วนเต้าหักขา ตอนนี้สังเกตเห็นหลี่หย่วนเต้าเข้าจนได้
เขาลืมตาโต ใบหน้าเต็มไปด้วยความตะลึง แล้วหันไปตะโกนใส่ลู่เฉินว่า “พี่ใหญ่! เขา! ก็เขา! เป็นคนหักขาผม! เร็ว! ฆ่ามันเลย!”
พี่ใหญ่?
หลี่หย่วนเต้าเลิกคิ้ว สีหน้าประหลาดใจ
ตอนนี้เขาถึงเข้าใจแล้ว ว่าทำไมพวกที่มารังควานถานหลิงก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นคนของกลุ่มถนนตะวันออก ถึงไม่เรียกคนจากฝั่งตัวเองมา ไม่เรียกเหอปัวมาเอาคืน แต่กลับเรียกพวกกลุ่มถนนใต้มา
ที่แท้พี่ใหญ่ของพวกนี้ก็คือพี่ใหญ่ของเจ้าหัวเหลืองนี่เอง!
ประกอบกับเหอปัวอาจติดธุระอยู่ ไม่มีเวลามาจัดการเรื่องนี้ ได้แต่เรียกกลุ่มถนนใต้มาก่อน!