แขนขาดน่ะเหรอ?
งอกใหม่ได้ด้วย?
ซูซานช่านที่นำทางอยู่ถึงกับหยุดชะงักโดยไม่รู้ตัว
เขาหันกลับมามองด้วยสีหน้าเหมือนเห็นผี "หย่วนเต้า ที่แกพูดน่ะจริงเหรอ?"
ถึงเขาจะรู้ว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทวะคือยอดฝีมือแห่งวงการยุทธ เป็นดั่งเซียน
แต่จะเก่งกาจปานไหนก็ไม่อาจทำให้แขนขาดงอกใหม่ได้หรอก!
เขาไม่เคยได้ยินเลยว่าผู้แข็งแกร่งแดนเทวะมีวิชาอัศจรรย์ถึงเพียงนี้
แม้แต่จอมยุทธ์หมอเทพระดับสุดยอดที่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ เขาก็ไม่เคยได้ยินว่าทำได้!
ดังนั้นในใจลึก ๆ ซูซานช่านจึงไม่ค่อยเชื่อนัก
"จะจริงหรือไม่จริง เดี๋ยวฉันรักษาแขนขาดให้แกก็รู้แล้วไง?"
หลี่หย่วนเต้าตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา
พลางคว้าของบางอย่างโยนให้อีกฝ่าย "ไม่ต้องเรียกหมอประจำบ้านหรอก เอาไอ้นี่แปะที่แผลแขนขาดซะ!"
ตระกูลสูงศักดิ์อย่างตระกูลซูย่อมมีทีมแพทย์เฉพาะตัว
สำหรับคนธรรมดาและหมอทั่วไป ทีมแพทย์แบบนี้ถือว่าเชี่ยวชาญมาก ฝีมือดีเยี่ยม
แต่ในสายตาหลี่หย่วนเต้า พวกนั้นเป็นแค่หมอฝีมืองั้น ๆ อย่างมากก็แค่ช่วยทำแผลให้ซูซานช่าน
ยังสู้ยันต์รักษาแผลในมือเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
ที่เขาโยนให้ซูซานช่านตอนนี้คือยันต์วิเศษสำหรับรักษาแผล ห้ามเลือด และระงับปวด—ยันต์ฟื้นฟู!
"นี่อะไรน่ะ?"
ซูซานช่านรับยันต์สีเหลืองที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ประหลาด มองด้วยความงุนงง
หลี่หย่วนเต้าเร่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แปะที่แผลแขนขาด! แล้วพาฉันไปต่อ ฉันต้องการที่เงียบ ๆ สักหน่อย!"
"ได้ได้ได้..."
ซูซานช่านไม่กล้าพูดมาก รีบแปะยันต์วิเศษที่แขนขาด แล้วเดินนำทางต่อไป
ไม่นาน
ทั้งสองก็มาถึงลานบ้านที่อยู่ลึกที่สุดในคฤหาสน์ตระกูลซู ล้อมรอบด้วยสวนดอกไม้กว้างใหญ่
ด้านหลังลานบ้านมีเนินเขาและทะเลสาบ วิวสวยงาม บรรยากาศร่มรื่นและเงียบสงบ
เมื่อเห็นดังนั้น หลี่หย่วนเต้าก็พยักหน้าอย่างพอใจ "เอาที่นี่แหละ! นั่งพักให้ดี ๆ ฉันจะปรุงยาบางอย่างให้แขนแกงอกใหม่!"
"ครับ ๆ..."
ซูซานช่านไม่กล้าขัด รีบหาที่นั่งไม่ไกลนัก
หลี่หย่วนเต้านำเตาหลอมยาออกมาวางตรงหน้า พร้อมกับสมุนไพรรักษาแผลที่ปกติเขาแทบไม่ได้ใช้ติดตัวมาด้วย
ด้านข้าง ซูซานช่านเห็นหลี่หย่วนเต้าหยิบของมากมายออกมาจากความว่างเปล่า ก็ตาโตจนเบลอ หัวสมองอื้ออึงไปหมด