ปอร์เช่ คาเยนน์เร่งเครื่องเต็มกำลัง พุ่งทะยานออกไป
สีหน้าของผู้คนที่มุงดูเปลี่ยนไปอย่างมาก ต่างพากันร้องโดยไม่รู้ตัว
“ชนคนแล้ว ชนคนแล้วนะ...”
“คนจะตาย คนจะตายแล้ว!”
“รีบหลบเร็ว...”
ผู้คนที่เดินผ่านไปมาเปล่งเสียงกรีดร้องดังขึ้นสลับกัน
“อ๊าก...”
ฉินเฟิ่งหลานร้องลั่นด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะล้มกลิ้งไปด้านข้างอย่างทุลักทุเลหวุดหวิดเฉียดรถไป
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอตอบสนองเร็วพอ คงตายไปแล้ว
แม้ว่าผู้หญิงหลายคนเมื่อเผชิญอันตราย มักจะสมองว่างเปล่า ยืนค้างนิ่งอยู่กับที่
โชคดีที่ฉินเฟิ่งหลานไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น เธอยังหวงชีวิตตัวเองมาก
แน่นอน
เหตุผลหลักที่เธอหลบได้ เป็นเพราะหลี่หย่วนเต้าควบคุมรถไว้ทั้งหมด ถึงดูเหมือนความเร็วสูงมาก แต่ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของหลี่หย่วนเต้า
รถทั้งคันถูกห่อหุ้มด้วยพลังวิญญาณของเขา ก่อนจะชนโดนฉินเฟิ่งหลาน พลังอ่อนโยนก็ดันตัวเธอออกไปแล้ว
ดังนั้นไม่ว่ายังไง ภายใต้การควบคุมของหลี่หย่วนเต้า รถคันนี้ต่อให้ชนยังไงก็ไม่มีทางทำให้คนตายได้!
หลี่หย่วนเต้าแค่อยากขู่ให้ฉินเฟิ่งหลานกลัว ให้บทเรียนที่ลึกซึ้งกับผู้หญิงคนนี้
และฉินเฟิ่งหลานก็ฉี่ราดออกมาตรงนั้นเลย มีน้ำสีเหลืองไหลเป็นวงกว้าง ขวัญเกือบกระเจิง
ขาทั้งสองข้างของเธอสั่นเทา ทรุดนั่งก้นลงกับพื้น มองหลี่หย่วนเต้าอย่างหวาดกลัวสุดขีดแล้วตะโกน: “อ๊าก... ไอ้สารเลว แกจะฆ่าคนหรือไง! ทุกคนเห็นหรือยัง เขาจะฆ่าฉัน! ทำให้ฉันท้อง แล้วก็จะฆ่าปิดปากเพราะไม่อยากรับผิดชอบ! ฉันจะแจ้งความ ฉันจะแจ้งความ...”
ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ตอนนี้ก็ยังขวัญหนีดีฝ่อไม่หาย
พวกเขาไม่คิดว่าหลี่หย่วนเต้าจะกล้าขับรถชนคน ชั่วขณะนั้นทำให้รู้สึกว่าฉินเฟิ่งหลานคือเหยื่อมากขึ้นไปอีก!
หลี่หย่วนเต้ากับหม่าเสี่ยวปี้กลายเป็นไอ้สารเลวที่น่ารังเกียจที่สุด!
ตอนนี้ยังจะคิดฆ่าคนปิดปากอีก น่ารังเกียจจริง ๆ!
คนมีเงินมีอำนาจ ทำอะไรตามใจชอบแบบนี้ได้หรือไง?
ตอนนี้หลี่หย่วนเต้าจอดรถแล้ว
หม่าเสี่ยวปี้เองก็ตกใจไม่น้อย หน้าซีดเผือด: “พี่เต้า นาย... นายนี่มันจะเอาเรื่องถึงตายนะ!”