พบราชครูสวรรค์?
ทางเลือกความเป็นความตาย?
ฟ่านตู๋เบิกตากว้าง สะดุ้งเฮือกไปทั้งตัว
ไม่ว่าจะเป็นราชครูสวรรค์หรือหลี่หย่วนเต้า ก็ไม่ใช่คนที่เขาไปล่วงเกินได้!
ถึงตอนนั้น
ยังไม่ต้องพูดว่าการเลือกข้างเป็นปัญหาใหญ่มาก ถ้าพลาดนิดเดียว ชีวิตน้อยๆ ก็คงต้องจบ
ที่สำคัญที่สุดคือ ถึงเลือกข้างแล้ว สองยอดฝีมือนั้น ใครจะไว้ชีวิตเขา?
ถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะเลือกข้างหลี่หย่วนเต้าหรือเลือกข้างราชครูสวรรค์ อีกฝ่ายก็คงไม่จำเป็นต้องปกป้องเขา!
คิดได้ดังนั้น
ฟ่านตู๋ก็รีบก้มกราบ พลางร้องตะโกนว่า "คุณชายหลี่ ไว้ชีวิต! ไว้ชีวิตด้วย! ข้าน้อยยอมสวามิภักดิ์ต่อท่าน! ข้าน้อยยอมเป็นลูกไล่ของท่าน! ทั้งตระกูลฟ่านของเรา ต่อไปนี้ล้วนให้ท่านบัญชาได้!"
ปั้งๆ!~
ว่าแล้ว ฟ่านตู๋ก็โขกศีรษะลงกับพื้นอย่างแรงชนิดเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เกิดเสียงทึบๆ ดังเป็นระยะๆ
หน้าผากของเขาพอดีแผลมีเลือดออกแล้ว แต่เขาไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย ยังคงโขกศีรษะไม่หยุด!
"เจ้าน่ะชอบหันไปตามลม ฉันถึงให้โอกาสเจ้า!"
"ตอนนี้เจ้าคำนับฉัน มันไม่มีความหมายอะไร!"
"ถึงตอนนั้น เจ้าก็ตัดสินใจเองแล้วกัน!"
หลี่หย่วนเต้าชายตามองฟ่านตู๋แวบหนึ่ง พร้อมหัวเราะเย็น
ได้ยินดังนั้น
สีหน้าเก่าๆ ของฟ่านตู๋ก็แข็งค้าง ก่อนจะนั่งก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้นด้วยสีหน้าขมขื่น ตอนนี้เขาเสียใจจนสุดขีดแล้ว
แต่ว่า บนโลกนี้ไม่มียาเสียใจให้กินนะ!
หลี่หย่วนเต้าไม่สนใจเขา หันกลับไปมองซังเฉาหย่า ชี้นิ้วไปที่พ่อลูกซังสวินฮุยกับซังข่าน แล้วพูดว่า "สองคนนี้ ทรยศตระกูล สมคบกับราชครูสวรรค์ เจ้าคิดจะจัดการยังไง?"
"สูด..."
ซังเฉาหย่าสูดลมหายใจเย็นเยือก ก่อนรีบร้อนพูดด้วยความนอบน้อมว่า "คุณชายหลี่ ไอ้ทรชนสองคนนี้ ไม่เพียงแต่ทรยศตระกูล ยังล่วงเกินท่านด้วย! ข้าขอลงมือชำระแค้นเดี๋ยวนี้!"
"ฉันคอยดู!"
หลี่หย่วนเต้าพยักหน้าเล็กน้อย เอ่ย
สองคนนี้ สมคบกับราชครูสวรรค์ ก็สมควรตายแล้ว!
ตระกูลทัวป๋อมีส่วนร่วมในการสังหารบิดามารดาในปีนั้น และราชครูสวรรค์ก็อยู่เบื้องหลัง!
ดังนั้นในสายตาของหลี่หย่วนเต้า ใครกล้าสมคบกับราชครูสวรรค์ ล้วนต้องฆ่าทิ้ง!
"ไอ้ทรชนสองคน ทรยศตระกูล สมคบศัตรูภายนอก ทำร้ายญาติสนิท พวกเอ็งคิดจะตายแบบไหน?"