ท่ามกลางเสียงตวาดพร้อมเพรียงของกลุ่มคน
ในจังหวะที่แมลงกู่นับไม่ถ้วนกำลังบินออกจากหลุมดินทีละหลุม
ตรงริมขอบแอ่งกระทะ จู่ ๆ ก็มีแสงสว่างเจิดจ้าพวยพุ่งออกมา โถมเข้าใส่กันจนเกิดเป็นสัญลักษณ์ค่ายกลกู่นับไม่ถ้วน
สัญลักษณ์เหล่านี้เหมือนกับใบหน้าผีคุณไสยที่น่าสยดสยองบ้าง เหมือนแมลงกู่รูปร่างดุร้ายบ้าง พวกมันบินออกมาไม่หยุด และสานประสานกันกลางอากาศ เกิดเป็นค่ายกลกู่อันมหึมาที่สุดแสนจะทรงพลัง!
ค่ายกลอีกแห่งก่อตัวขึ้นแล้ว หลี่หย่วนเต้ากับพวกถูกขังอยู่ในนั้น
เมื่อเทียบกับค่ายกลวัชระล่าแมลงที่ตั้งอยู่ในหุบเขากู่ลากู่ก่อนหน้านี้แล้ว ยังแข็งแกร่งกว่าเสียอีก
และภายในนั้นยังมีแมลงกู่ปรากฏขึ้นอีกไม่รู้จบ ตอนนี้พวกมันกำลังกรูเข้าใส่พวกเขาเหมือนกระแสน้ำหลาก มองแล้วขนหัวลุก
ตอนนี้ขาของฝานโหย่วลวี่กับพวกก็เริ่มอ่อนยวบแล้ว
แมลงกู่พวกนี้ หากแยกออกมาทีละตัว อาจไม่ถือว่าแข็งแกร่งนัก แต่เบื้องหน้ามีเป็นพันเป็นหมื่น หนาแน่นไปหมด ถึงแม้จะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจอมยุทธ์อู่หวัง เมื่อต้องเผชิญกับแมลงกู่มากมายขนาดนี้ เกรงว่าก็ต้องเตรียมหนี!
"คุณชายหลี่ คุณชายหลี่... รีบหาทางที..."
"แมลงกู่พวกนี้ถ้าเข้าไปในร่างได้เมื่อไหร่ เราก็ตายกันหมดแน่..."
ฝานโหย่วลวี่ตกใจจนหน้าซีดเผือด ร้องตะโกนด้วยความกลัว
ซุนเจี้ยนกับพวกจากสำนักกระโดดยาแทบจะเยี่ยวราด ขาสั่นอย่างกับคนเป็นโรคกลัว
"อย่าเพิ่งตกใจ!"
"ก็แค่แมลงกู่กลุ่มหนึ่ง!"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเสียงเบา เอ่ยอย่างสบายอารมณ์
พูดจบเขาก็ตวัดมือฟาดใส่แมลงกู่กลุ่มที่บุกมานำหน้ากลุ่มอื่น
แมลงกู่หลายร้อยตัวพังทลายลงทันที กลายเป็นเถ้าถ่าน
"ฝีมือการควบคุมพลังของคุณชายหลี่นี่... ช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติจริง ๆ!"
ฝานโหย่วลวี่กับพวกเห็นท่วงท่าการลงมือของหลี่หย่วนเต้า ความหวาดกลัวบนใบหน้าเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นความฮึกเหิม ต่างพากันอุทานอย่างอดไม่ได้
"เสริมพลังค่ายกล กลืนกินพวกมัน!"
"เด็กนั่นมันประหลาดนัก!"
"มีวิธีปราบแมลงกู่ ข้าสงสัยว่าเขาเป็นนักพรตเสวียนเหมิน!"