คำพูดของจ้าวเกา ทำเอาบรรดามือเก๋าของบริษัทจู่เหยียนหลายคนเริ่มมีสีหน้าลังเล
ตอนนี้ทั้งจวนเจ้าเมืองและจวนจวิ้นอ๋องต่างส่งมือเก๋ามา แถมยังมีจวิ้นอ๋องและท่านเจ้าเมืองมาด้วยตนเอง ขนาดนี้ บริษัทจู่เหยียนคงแย่แน่
แต่ตอนนี้หยางหวยซานกลับนิ่งสงบเป็นอย่างมาก พลางหัวเราะเย็นแล้วพูดว่า "พวกเจ้าจะล้มบริษัทจู่เหยียนของข้า ก็ต้องดูว่าพวกเจ้ามีความสามารถพอหรือไม่!"
"เหอะๆ..."
"ดูเหมือนว่าพวกเจ้าไม่หนีไปไหน แสดงว่าต้องมีความมั่นใจอยู่บ้าง!"
"แต่ต่อให้พวกเจ้าเผชิญหน้ากับเซียนทั้งสองท่าน ตอนนี้ไม่คุกเข่ายอมจำนน เดี๋ยวก็ตายอย่างน่าเกลียดกว่าเดิม"
จ้าวเกาชี้ไปที่เล่ยลี่และตู้ไช่เฟิงที่อยู่ข้างหลัง จากนั้นก็เย้ยหยันหยางหวยซานว่า "ตอนนี้คุกเข่าลง ส่งแผนที่ศิลามา พวกเจ้ายังพอมีโอกาสรอดชีวิต!"
สายตาของหยางหวยซานและหยางซู่พลันจับจ้องไปที่เล่ยลี่กับตู้ไช่เฟิง ใบหน้าเต็มไปด้วยความขึงขัง
แต่เมื่อนึกถึงข้างหลังมีผู้ฝึกบำเพ็ญเซียนที่แข็งแกร่งพอๆ กับหลี่หย่วนเต้าคอยหนุนหลัง ใบหน้าของพวกเขาก็กลับมาเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจอีกครั้ง
"หึ!"
หยางหวยซานสีหน้าหม่นหมอง พูดอย่างแข็งกร้าวว่า "เซียนแล้วยังไง? ถ้าความสามารถดีก็ลงมือสิ!"
"หยางหวยซาน เจ้าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ!"
"ถ้าอย่างนั้น ข้าจะลงมือแทนเซียนทั้งสองท่าน จับเจ้ามาก่อน!"
จ้าวเกาโกรธจัด ใบหน้าหวานๆ กลับมีแววโหดเหี้ยม
เมื่อพูดจบ
เขาก็พุ่งเข้าโจมตีหยางหวยซานโดยตรง
ปัง!
พลังอันน่ากลัวแผ่กระจายออกมาจากตัวจ้าวเกา
"แดนเทวะ ไอ้แก่ที่ตายแล้วนี่ กลับเป็นแดนเทวะ!"
หยางหวยซานเบิกตากว้าง อุทานด้วยความตกใจ
แม้ก่อนหน้านี้หลี่หย่วนเต้าเคยกล่าวไว้ว่าจ้าวเกาแข็งแกร่งถึงแดนเทวะแล้ว แต่ตอนนี้ได้เห็นกับตาตัวเอง หยางหวยซานถึงกับตกใจจริงๆ
ส่วนจวิ้นอ๋องหลิงหูเจินและเจ้าเมืองเถียนต้าถิงที่อยู่ด้านข้างก็มองด้วยความตกตะลึงเช่นกัน
พวกเขาไม่รู้เลยว่ากำลังฝึกฝนของจ้าวเกาน่ะ ทะลุถึงแดนเทวะในตำนานไปแล้ว
ไอ้แก่ที่ตายแล้วนี่ แอบซ่อนความสามารถไว้ลึกมากจริงๆ!
ไม่แปลกใจเลยที่ได้รับความไว้วางใจจากท่านจ้าวมังกร ไม่แปลกใจเลยที่งานเลี้ยงวันเกิดนี้จะเชิญเซียนมาร่วมงานได้!