เมื่อเห็นคนที่รุมตีตัวเองเดินจากไป และเห็นหลี่หย่วนเต้าปรากฏตัว เซียวเซ่อหล่างก็โล่งใจขึ้นมาในทันที
เขาแทบเดินไม่เป็นทรงต้องลุกขึ้นยืน ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่นและชะงักงัน พร้อมความหวาดกลัวที่ยังค้างคาอยู่
ณ ขณะนี้
บรรดาเลขานุการและพนักงานบริษัทที่แอบหลบอยู่มุมห้องต่างรีบวิ่งเข้ามา พากันทำแผลศีรษะให้เซียวเซ่อหล่าง และช่วยพยุงเขาลงนั่ง
โชคดีที่บาดแผลบนตัวเซียวเซ่อหล่างเป็นแค่แผลผิวหนัง ไม่ได้กระทบกระดูกเอ็น
แต่เซียวเซ่อหล่างก็เป็นแค่คนธรรมดา โดนตีขนาดนี้ ความเจ็บปวดก็สาหัสจริง ๆ
ฟันหน้าของเขาร่วงหมดแล้ว พูดทีไรเสียงก็ลมเล็ดทุกที
เขานั่งพักอยู่ครู่ใหญ่ถึงได้สติ แล้วยิ้มขื่นให้หลี่หย่วนเต้าว่า "คุณชายหลี่ มาถึงซะแล้วสิ! ขอโทษด้วย เสียวบ้านนี้ไร้ความสามารถจริง ๆ! ครั้งนี้ธุรกิจของพวกเราคงพังยับ!"
"เล่ามาสิ ว่าเกิดอะไรขึ้น"
หลี่หย่วนเต้าเดินไปนั่งลงบนโซฟาข้าง ๆ แล้วถามเสียงเรียบ
ครั้งนี้ที่บริษัทนิ่วฮ่งฮ่งร่วมมือกับบริษัทไนเหม่ยมู่เย่ ก็เพราะหลี่หย่วนเต้าลงทุนให้ผู้จัดการหวังไปคุยกับคนพวกนี้
ว่าไปแล้ว
เขาก็นับเป็นผู้ถือหุ้นคนหนึ่งแล้ว
ตั้งแต่อีกฝ่ายโทรมาหา แถมตอนนี้ยังมีปัญหาใหญ่ถึงขนาดนี้ เขาก็ไม่อาจมองเฉยได้ ต้องเอี่ยวด้วย!
เซียวเซ่อหล่างยิ้มขื่นพูดต่อ "คุณชายหลี่ ตอนนี้สาขาที่เมืองหนานหลิวของพวกเราแทบไม่ต่างจากล่มสลาย! ธุรกิจส่วนใหญ่ของไนเหมย์มู่เย่ถูกบริษัทถังซีกลืนกินไปหมดแล้ว พูดให้ชัดก็คือถูกตระกูลถังกลืน! รวมถึงไม้เลือดดำที่คุณสั่งให้เราจับตาเป็นพิเศษ ก็ถูกพวกเขากลืนไปหมด ส่วนเงินลงทุนของคุณก็…ก็หายไปด้วย!"
"ตระกูลถัง?"
"ตระกูลถังของถังซิ่วหยวนสินะ?"
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้วแล้วเอ่ยขึ้น
"ถังซิ่วหยวน? ในบรรดาทายาทใหญ่ของตระกูลถัง มีคนนี้จริง ๆ"
เซียวเซ่อหล่างพยักหน้าตอบ แล้วรีบพูดต่อ "แต่คุณชายหลี่ ผู้จัดการหวังถูกพวกมันจับตัวไปแล้ว! ถูกตระกูลถังจับไป! ผู้จัดการหวังไม่ยอมให้ตระกูลถังกลืนกินแบบนี้ จึงสู้กลับ! แล้วก็ถูกคนตระกูลถังจับตัวกลับไป! ตอนนี้พวกเขายังตามมาทุบบริษัทของผม แถมยังรุมตีผมอีก…ถ้าผมไม่ขอร้อง พวกเขาคงจับตัวผมไปด้วย!"