ภายในลานบ้านริมทะเลสาบ
ทุกคนชะงักงันราวกับรูปปั้น แข็งทื่ออยู่กับที่
พวกเขาเบิกตากว้าง มองหลี่หย่วนเต้า และมองเจียงหลีหุนที่ถูกบิดคอตายคามือของหลี่หย่วนเต้าด้วยความหวาดผวา ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ในขณะนั้น
ทุกคนรู้สึกเหมือนมีเสียงระเบิดดังในหัว สับสนงุนงง
พวกเขาไม่อยากเชื่อเลยว่า หลี่หย่วนเต้าจะกล้าลงมือฆ่าเจียงหลีหุน!
เรื่องน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เขากล้าทำได้อย่างไร?
เจียงหลีหุน มาจากตระกูลเจียงที่แข็งแกร่ง!
สังหารเขา ตระกูลเจียงจะโกรธแค้น จะเกิดคลื่นเลือดและลมพายุขนาดไหน?
ทั่วทั้งหลงกั๋วคงต้องสั่นสะเทือน!
“คุณชายหลี่ ท่านฆ่าเจียงหลีหุน เรื่องนี้คงยุ่งยากใหญ่หลวงแล้วนะขอรับ!”
อู๋ม่อยิ้มขมขื่น เอ่ยถอนใจอย่างจนใจ
นี่มันมหันตภัยใหญ่หลวงเท่านั้นหรือ?
คนอื่นๆ สะดุ้งโหยง หวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก
ตอนนี้ องครักษ์ติดตามเจียงหลีหุนที่เป็นปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติหลายคน ก็ได้สติกลับมาในที่สุด
“แก... แกฆ่าคุณชายเจียง?”
“บัดซบ แกกล้าได้ยังไง?”
“แกตายแน่ ตายแน่แล้วโว้ย!”
เหล่าองครักษ์จากตระกูลเจียงต่างพากันหวาดกลัวสุดขีด ตวาดด้วยความโกรธ
โครม!
หลี่หย่วนเต้าโยนศพของเจียงหลีหุนทิ้งไปข้างๆ ราวกับทิ้งซากสุนัข
เขามองไปที่พวกเขา พูดเรียบๆ ว่า “พวกแกจะล้างแค้นให้เขา? หรือจะจับฉันไปส่งให้ตระกูลเจียง?”
“ถ้าจะลงมือ ก็รีบๆ เข้า! ถ้าพวกแกอยากมีชีวิตอยู่ ก็ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
ฆ่ามดปลวกไม่กี่ตัวนี่ หลี่หย่วนเต้าขี้เกียจลงมือด้วยซ้ำ
อีกอย่าง พวกเขาก็ไม่ใช่สายเลือดโดยตรงของตระกูลเจียง เป็นแค่พวกองครักษ์ของตระกูลเจียงเสียมากกว่า
พูดตามตรง พวกเขาก็ไม่ผิด!
หลี่หย่วนเต้าเองก็ไม่อยากฆ่าโดยไม่มีเหตุผล!
“หาเรื่องตาย!”
“ไอ้หนุ่ม แกมันโอหังจริงๆ!”
“ลงมือ จับตัวมัน!”
หลายคนตะโกนด้วยความโกรธ ระดับปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติอันน่าสะพรึงพลุ่งพล่านออกมาอย่างเต็มที่