วางสายแล้ว หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหันไปทางเจี่ยงมี่โหรว แล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า "ตอนนี้ก็ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว พวกคุณกลับไปจัดการตระกูลเจี่ยงให้เรียบร้อยได้เลยนะ"
"ขอบคุณคุณชายหลี่อีกครั้งสำหรับบุญคุณอันล้นพ้น!"
เจี่ยงเจินหลงและเจี่ยงมี่โหรวต่างรีบโค้งตัวคำนับ
หลังจากนั้น เจี่ยงเจินหลงยังรู้งานมาก เข้าไปทักทายซูซานช่านอย่างเป็นกันเอง บอกว่าต่อไปสองตระกูลควรไปมาหาสู่กันให้มากขึ้น
เจี่ยงเจินหลงรู้ดีว่า ตระกูลซูตอนนี้ไม่ใช่ตระกูลซูเมื่อก่อนอีกแล้ว
ไม่ใช่แค่ซูซานช่านทะลวงถึงขั้นจอมยุทธ์อู่หวงขั้นต้นเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะตระกูลซูมีหลี่หย่วนเต้าหนุนหลังอยู่ ไม่แน่ว่าอีกไม่นานตระกูลซูอาจกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของสวินเมิ่งกั่งเลยก็ได้!
ตอนนี้ต้องผูกมิตรเอาไว้!
ส่วนซูซานช่านก็ไม่กล้าทำตัวเหลิง และไม่ได้เย่อหยิ่งดูถูกเพราะเรื่องนี้ กลับถ่อมตนโค้งตอบเจี่ยงเจินหลงกลับอย่างมีมารยาท
เขารู้ดีว่าพลังของตัวเอง และการก้าวขึ้นมาของตระกูลซูในอนาคต ล้วนเป็นเพราะหลี่หย่วนเต้ามอบให้
พอนายเจี่ยงเจินหลงไปแล้ว ซูซานช่านและคนตระกูลซูทุกคนมองไปที่หลี่หย่วนเต้า สายตาฉายแววทั้งยำเกรง ซาบซึ้ง และเลื่อมใสปะปนกัน
เก่งเกินไปแล้ว พรสวรรค์ ผิดธรรมชาติเกินไป!
อายุเท่านี้ พรสวรรค์แบบนี้ ทั้งฝีมือและความแข็งแกร่งที่น่าทึ่งขนาดนี้ มันเหมือนกับ... เทวดาลงมาจุติ!
นอกจากเทวดาลงมาจุติแล้ว ก็ไม่มีคำใดจะอธิบายได้อีก!
"ทุกคนไม่เป็นไรกันนะ?"
หลี่หย่วนเต้ากวาดสายตามองคนตระกูลซู ถามยิ้ม ๆ
"หย่วนเต้า พวกเราไม่เป็นไร ไม่เป็นไรเลย แค่แผลถลอกนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก..."
ซูซานช่านโค้งตัวคำนับ พูดอย่างนอบน้อมยิ่ง
ปากเขาเรียกหลี่หย่วนเต้าตามหลี่หว่าน ซึ่งดูอบอุ่นและสนิทสนมมาก แต่ท่วงท่าและการกระทำ ซูซานช่านไม่กล้าทำตัวเหลิงหรือเกินเลยแม้แต่น้อย
ลูกหลานตระกูลซูมากมายก็รีบพูดคล้อยตาม โค้งตัวขอบคุณกันคนละทีสองที ต่างทำท่าซาบซึ้งน้ำตาแทบไหล
ส่วนพวกคนตระกูลซูที่เคยมองหลี่หย่วนเต้าแบบดูถูก และไม่ค่อยต้อนรับหลี่หว่าน ตอนนี้โค้งคำนับอยู่ก็ตัวสั่นงันงก ก้มหน้าต่ำจนคอตก ไม่กล้าแม้แต่หายใจแรง