เนื่องจากพบศพหญิงพิลึก ทำให้การชมการผ่าศพที่วางแผนไว้ต้องยุติลงก่อนกำหนด
หลี่หย่วนเต้าออกจากแผนกนิติเวชแล้ว ไม่ได้กลับมหาวิทยาลัย แต่ตรงไปเก็บตัวที่หอเก็บกลิ่นหอมต่อ
ช่วงนี้เขาได้ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรจำนวนมาก และใช้จ่ายไปจนหมดในช่วงไม่กี่วันนี้
เวลาที่เหลือ
เขาทำได้เพียงหลอมโลงไม้ห้วงสวรรค์ในมือต่อไป
ตกเย็น
กลับถึงบ้านสวนไป่เหอ
เพิ่งถึงหน้าประตู ก็ได้กลิ่นหอมของอาหารลอยออกมาจากในบ้าน
ป้าฉินมาหรือ?
หลี่หย่วนเต้าประหลาดใจมาก
เมื่อเข้าบ้านไป
ก็พบเด็กสาวสองคนนั่งพิงโซฟา เหยียดขาเรียวขาวยาวดูทีวีอย่างสบายใจ
สวนหลังบ้านมีเสียงเห่าของถ่านหินดังมาเป็นระยะ
“ป้าฉินมาหรือ?”
หลี่หย่วนเต้าเอ่ยถามจูเก่อเสี่ยวเซี่ย
เวลานี้เด็กสาวทั้งสองก็หันหน้ามา ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความซุบซิบนินทา จ้องสำรวจหลี่หย่วนเต้าอย่างต่อเนื่อง
หลี่หย่วนเต้าถูกจ้องจนรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว หน้าดำคร่ำเครียดพูดว่า “มองฉันแบบนี้ทำไม? ป้าฉินอยู่ในครัวหรือ?”
“ฮึ!”
“ไอ้สารเลว!”
“พี่ปลาทำกับข้าวอยู่นะ!”
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยเบะปาก แววตาดูแคลน
พี่ปลา?
เฮ้ย!
อวี๋เสวียนจี!
ผู้หญิงคนนี้ มาที่นี่ได้ยังไง!
เขาเตือนเธอไปแล้วไม่ใช่หรือ?
ผลลัพธ์คือตอนนี้เธอกลับสนิทสนมกับจูเก่อเสี่ยวเซี่ยพวกนั้น ถึงขั้นเรียกกันว่าพี่สาวแล้ว!
อยากทำให้พวกเธอตายหรือไง?
หลี่หย่วนเต้าหน้าเย็นเดินเข้าครัว
“ฉันเตือนเธอแล้วว่าห้ามเข้าใกล้วิลล่านี้ และห้ามเข้าใกล้เพื่อนของฉัน นี่เธอถือว่าคำพูดของฉันเป็นลมพัดผ่านหูหรือไง?”
“ตอนนี้ ออกไปเดี๋ยวนี้!”
หลี่หย่วนเต้าตวาดใส่ตรงๆ
อวี๋เสวียนจีที่กำลังทำกับข้าวอยู่ชะงักไป เมื่อตั้งสติได้ เธอก็ทำหน้าสลด “ก็ได้... ฉันทำเสร็จแล้วจะไป...”
“ไม่ต้อง!”
“เธอไปเดี๋ยวนี้”
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้า พูดเย็นชา
เมื่อได้ยินเสียงดัง
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยกับเฉินเหยียนชีก็รีบวิ่งเข้ามาในครัว
“พี่ปลา เป็นอะไรไป พี่ต้าเหว่ยรังแกหรือเปล่า?”
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยรีบเข้าไปจับมืออวี๋เสวียนจี จากนั้นหันกลับไปจ้องหลี่หย่วนเต้า
อวี๋เสวียนจีเบะปาก ส่ายหน้าพูดว่า “ไม่เป็นไร เขาไม่ได้รังแกฉัน ฉันทำกับข้าวให้พวกเธอเสร็จแล้วจะไป ฉันจะไม่มารบกวนพวกเธออีก...”
“อะไรนะ พี่ต้าเหว่ยจะไล่พี่หรือ?”