"ฉื่อฮ่าง พวกซวินหลงเยวี่ยนของฉันจับคนอื่นในตระกูลนายมาด้วยรึเปล่า"
เห็นฉื่อฮ่างคุกเข่าอ้อนวอนหลี่หย่วนเต้า สวี่กวงเฉาก็อดใจหายวาบไม่ได้ รีบถามขึ้น
ตระกูลฉื่อนี่ก็ถือเป็นตระกูลระดับสูงของสวินเมิ่งกั่งเหมือนกัน
ถึงจะไม่ใช่ตระกูลใหญ่ทรงอำนาจขั้นสุดยอด แต่อย่างน้อยก็มีหน้ามีตาในสังคม
ที่ผ่านมา
ตระกูลฉื่อค่อนข้างรักษาตัวเงียบๆ
แถมช่วงนี้ก็ไม่เห็นข่าวว่าพวกเขาทำผิดกฎหมาย หรือไปล่วงเกินตระกูลใหญ่ตระกูลดังที่ไหน
นี่จู่ๆ คนของพวกเขาถูกจับเข้ามา แม้แต่ตัวเขายังไม่รู้เรื่องเลย
หรือว่าพานเสี่ยวหมิงจะใช้อำนาจแก้แค้นส่วนตัว
บัดซบ!
หมอนั่นมันควรตายจริงๆ
พอนึกถึงว่าจะต้องมาเสียน้ำใจกับหลี่หย่วนเต้า แล้วทำให้อีกฝ่ายโกรธมากขึ้นไปอีก ลุกลามจนเกินเยียวยา สวี่กวงเฉาก็ได้แต่หวังให้พานเสี่ยวหมิงฟื้นขึ้นมา เขาจะได้ลงมือบีบคอมันด้วยตัวเอง
ตอนนี้เขาได้แต่ภาวนาอย่าให้หลี่หย่วนเต้าเดือดดาลหนักกว่าเดิม ไม่งั้นซวินหลงเยวี่ยนของพวกเขาคงอยู่ไม่ได้ และพวกเขาก็คงเสียชีวิตกันหมด
เมื่อครู่นี้หลี่หย่วนเต้าลงมือติดๆ กัน สวี่กวงเฉาก็มองออกแล้ว ว่าคุณชายท่านนี้คือคนที่ฟ้าดินก็ไม่กลัว บอกจะฆ่าก็ฆ่าเลย
"สวีต้าเหริน ไม่มีครับ โดนจับมาแค่ผมคนเดียว"
"ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะครับ พานเสี่ยวหมิงมันบอกว่าผมเป็นพวกเดนตายของตระกูลฉื่อ พวกคุณตระกูลฉื่ออย่าตกเป็นเครื่องมือคนชั่วเลยนะครับ"
ฉื่อฮ่างร้องไห้หน้าแหก
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้วพูดว่า "ว่าไงมา"
"ตระกูลเหลิ่ง รวมถึงพวกยอดฝีมือของซวินหลงเยวี่ยน พวกมันยกกำลังมาหมายเล่นงานตระกูลผม"
"แต่ปู่ของผมจับสัญญาณอันตรายได้ ก็เลยแจ้งให้เราออกจากตระกูล ไปซ่อนที่ลับ"
"เมื่อวานตอนกำลังจะไป พวกเราคนในตระกูลดันหลุดปากจนยอดฝีมือตระกูลเหลิ่งจับได้ ผมเลยยอมล่อพวกมันออกไปคนเดียวเพื่อความปลอดภัยของตระกูล แต่ดันถูกพานเสี่ยวหมิงจับตัวซะนี่"
ฉื่อฮ่างอธิบายด้วยความคับแค้น สุดท้ายก็ก้มหัวโขกกับหลี่หย่วนเต้าไม่หยุด "คุณชายหลี่ ได้โปรดช่วยตระกูลผมด้วยเถอะครับ"
มองดูฉื่อฮ่างที่อ้อนวอน หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้วนึกถึงตัวเองกับฉื่อชง ก็ถือว่ามีบุญคุณกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
จะว่าเป็นคนรู้จักก็ไม่เชิง แต่ก็นับว่าคุ้นเคย