"ทาสกู่?"
หลี่หย่วนเต้าเผยความสงสัย มองไปที่อีอีด้วยแววตาแปลกใจ ราวกับต้องการคำอธิบาย
เขาเคยได้ยินเรื่องจอมวิญญาณแห่งหนานหยาง จอมเสน่ห์คุณไสยแห่งหนานหยาง และรู้ว่าจอมวิญญาณสามารถใช้แมลงกู่หรือคนเป็นมาหลอมเป็นกู่หลิงประหลาด แล้วให้ไปสิงร่างคนอื่นได้
ส่วนการใช้คนเป็นมาหลอมกู่หลิงนั้น เงื่อนไขยิ่งโหดหินกว่า
กู่หลิงตรงหน้านี้ ก็ใช้คนเป็นหลอมขึ้นมา ชื่อเดิมคือปาลาไต้หมู่ ตอนนี้ถูกหลอมจนกลายเป็นอสูรกายไม่ใช่คนเช่นนี้!
แค่ค้นวิญญาณดู ในความทรงจำของมัน กลับไม่มีอะไรเกี่ยวกับจอมกู่หลิงเลยสักนิด
ช่างถูกลบไปหมดจดจริงๆ!
ข้อมูลเล็กน้อยที่มี ก็แค่ว่าสิ่งนี้คือกู่หลิงชนิดหนึ่ง ถูกจอมกู่หลิงสร้างขึ้นมา และสามารถสิงร่างคนได้
เมื่อถูกสิงแล้ว คนคนนั้นก็จะถูกจอมกู่หลิงควบคุม
ในความทรงจำของกู่หลิงนี้ มีคำดูถูกที่เรียกว่าทาสน้อย
ดูท่า ในสายตาจอมกู่หลิง สิ่งนี้คงเรียกว่าทาสกู่!
"คุณชายหลี่ดูเหมือนจะรู้เรื่องทาสกู่ของจอมวิญญาณแห่งหนานหยางแค่ผิวเผินนะคะ"
"เพราะตอนอยู่สวินเมิ่งกั่ง ฉันได้ยินข่าวเรื่องจอมวิญญาณจากตระกูลเจียงมาเยอะ พวกเขาหลอมทาสกู่ได้ มันสามารถสิงร่างคน คนจะยังคงความทรงจำ ทำอะไรได้ปรกติ แต่เรื่องบางอย่างกลับบังคับตัวเองไม่ได้ ถูกจอมกู่หลิงควบคุมไว้แน่น"
อีอีสูดลมหายใจเย็นๆ พูดด้วยความหวาดกลัวว่า "แต่ทาสกู่นี้ แทบไม่เคยปรากฎในสวินเมิ่งกั่งเลยนะคะ ไม่คิดว่าพี่หลินจะกลายเป็นทาสกู่! และจอมกู่หลิงคนนี้ ยังบังอาจล้ำเข้ามาในหลงกั๋วของเรา ไม่กลัวตาย..."
"งั้นสินะ!"
หลี่หย่วนเต้าฟังคำอธิบายของอีอี แล้วพยักหน้าอย่างเข้าใจ
เขาออกแรงที่มือเล็กน้อย เจ้าทาสกู่นั่นก็ระเบิดกลายเป็นเถ้าธุลี
จากนั้น
เขากวาดสัมผัสจิตวิญญาณไปรอบๆ หลายกิโลเมตร ก็ไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายที่เกี่ยวข้องกับจอมกู่หลิงเลย
นี่ทำให้หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้วอีกครั้ง ได้แต่ถอนหายใจว่า "จอมกู่หลิงนี่ ซ่อนตัวลึกจริงๆ!"