“ไอ้เด็กเวร อวดดีนัก!”
เห็นหลี่หย่วนเต้าลงมือก่อน ชายชราขั้นครึ่งก้าวเหนือธรรมชาติก็ยิ่งเดือดดาล: “รอข้าจับตัวแกได้ จะต้องทำลายแกให้หมด!”
“น้องชายรอง ระวังด้วย”
“เขาเป็นยอดฝีมือขั้นเหนือธรรมชาติ!”
“เจี่ยนโยวเพิ่งบอกข้า ไม่รู้จริงหรือเปล่า…”
ซูรุ่ยเฟิงตะโกนลั่น รีบเตือน
ชายชราขั้นครึ่งก้าวเหนือธรรมชาติแค่นเสียง: “ปลอมแน่อยู่แล้ว! อายุแค่นี้จะเป็นยอดฝีมือขั้นเหนือธรรมชาติ? เหลวไหล!”
ปัง!
แต่เพิ่งพูดจบ
เขาก็รู้สึกตาพร่า แรงมหาประลัยกระแทกเข้าที่อก
แล้วชายชราก็ลอยละลิ่วออกไป กระแทกพื้น
ตอนนี้ทุกคนหันไปมอง พบว่าหน้าอกเขายุบเข้าไป เนื้อหนังปริแตกเห็นกระดูก
ถึงไม่ถึงตายคาที่ แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ปากกระอักเลือดไม่หยุด ลุกไม่ขึ้น
“แก…”
“แกเป็นยอดฝีมือขั้นเหนือธรรมชาติจริง ๆ?”
ชายชราเบิ่งตาโพลง ตกใจสุดขีด
ตึง ๆ ~
หลี่หย่วนเต้าไม่ตอบ กลับกลายเป็นภาพติดตาเรียงราย เตะยอดฝีมือตระกูลซูทั้งหมดกระเด็นว่อน
แต่
เขาไม่ลงมือถึงตาย
ยังไม่แน่ชัดว่าอาและครอบครัวเป็นอย่างไร ยังไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงถูกจับมา เขาจึงยังไม่สังหารเด็ดขาดในตอนนี้
ถ้าสืบได้ความจริง
หรืออาพวกเป็นอะไรไป เขาจะให้คนพวกนี้รับรู้ว่าการทรมานชั่วนิรันดร์ที่อยู่ไม่เป็นตายไม่เป็นนั้นคืออะไร!
ฆ่าพวกมันตอนนี้ มันได้เปรียบไป!
“จ… จริงด้วย! เป็นยอดฝีมือขั้นเหนือธรรมชาติชัด ๆ!”
ที่จุดเดิม ซูรุ่ยเฟิงที่ไม่ได้ถูกเตะกระเด็นไปด้วย จ้องหลี่หย่วนเต้าด้วยความตะลึงงัน พึมพำเบา ๆ
หลี่หย่วนเต้ากลับบีบคอเขา ยกขึ้น แล้วโยนเข้าไปในเขตคฤหาสน์ตระกูลซู: “เรียกยอดฝีมือตระกูลซูมาหมดเลย! แต่แน่นอน รีบนำตัวอาของข้าออกมาให้ไวที่สุด! ไม่งั้น… พวกแกก็รอตาย!”
“แก… รออยู่เถอะ…”
ซูรุ่ยเฟิงกลิ้งอยู่กลางสวนในคฤหาสน์ซู แล้วซวนเซลุกขึ้น รีบเร่งวิ่งเข้าไปในส่วนลึกของตระกูล
หลี่หย่วนเต้าหน้าเย็นชา ตามหลังซูรุ่ยเฟิงเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลซู
ในเวลาเดียวกันนั้น
สัมผัสจิตวิญญาณของเขาก็ปกคลุมทั่วทั้งคฤหาสน์ซูแล้ว
ในชั่วขณะที่สัมผัสจิตวิญญาณแผ่กระจาย
ความสั่นสะเทือนของหินลอยฟ้าก็รุนแรงอย่างยิ่ง ณ บัดนั้น