รหัสลับที่ใช้ส่งคำสั่งคือ ระบบรหัสลับที่กองทัพชายแดนตะวันตกคิดค้นขึ้นเอง!
นินจาแดนอาทิตย์อุทัยรู้ได้ยังไง?!
หรือว่ากองทัพชายแดนถูกนินจาญี่ปุ่นแทรกซึมเข้ามาแล้ว?!
ไม่ นี่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
หลานหมิงอวี่ยิ่งตาจ้องมองนินจาญี่ปุ่นคนนั้นอย่างไม่ละสายตา: “เธอ ตกลงเป็นใครกันแน่?!”
นินจาชุดดำพูดอย่างเรียบเฉย: “ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฉันเป็นใคร เจ้าแค่ต้องรู้ว่า ข้ามีข้อมูลตำราโบราณที่พวกเจ้ากำลังตามหาอยู่ ”
“ขอแค่ร่วมมือ ฉันก็จะบอกเธอได้ ”
หลานหมิงอวี่ดวงตาสั่นวูบเล็กน้อย: “หึๆ ฉันจะเชื่อแกได้ยังไง!”
นินจาชุดดำยิ้มเยาะเย้ยออกมา: “ในเมื่อเธอไม่เชื่อใจฉัน งั้นก็แล้วแต่ ”
พูดจบก็ทำท่าจะเดินจากไป
มีคนรีบร้อนขึ้นมาทันที: “ทีมสีน้ำเงิน คิดให้รอบคอบก่อนเถอะ!”
หลังจากที่เหล่านักรบกล้าตายที่บุกขึ้นฝั่งก่อนขึ้นเกาะแล้ว ไม่พบข้อมูลตำราโบราณแม้แต่น้อย
ตอนนี้เมื่อเผชิญกับโอกาสที่อาจได้ข้อมูลตำราโบราณ พวกเขาต่างอยากคว้าเอาไว้
หลานหมิงอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในดวงตาวาบผ่านสีหน้าเด็ดเดี่ยว
กัดฟันพูดเสียงดัง: “เดี๋ยวก่อน!”
“พวกเราสามารถร่วมมือกับเจ้าได้ แต่นายอย่าได้เล่นลูกไม้ดีกว่า!”
“ถ้าให้ข้ารู้ว่าเจ้าคิดแผนอื่นอยู่ในใจ อย่าโทษฉันที่ไม่ไว้หน้ากัน!”
นินจาชุดดำยิ้มอย่างไม่พลิกความคาดหมาย: “วางใจ รับรองว่าจะร่วมมือกันได้อย่างราบรื่นแน่นอน!”
ในเวลาเดียวกัน
อีกฟากหนึ่งของเกาะดังเสียงระเบิดสนั่น
ตามมาด้วยแสงไฟที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
กลุ่มคนจำนวนหนึ่งวิ่งฝ่าเปลวไฟออกมาอย่างสะบักสะบอม ทุกคนมีรอยไหม้เกรียมติดตัว ล้วนถูกแสงไฟจากการระเบิดลามมาโดน