หลินลั่วไม่คิดเลยว่าทานเทียนจะมีอายุมากกว่าเสวียนอู่เสียอีก!
เสวียนอู่นั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์โบราณโดยแท้!
อายุที่ยืนยาวมาถึงปัจจุบันต้องไม่ต่ำกว่าหมื่นปี!
ถ้าทานเทียนอายุมากกว่าเสวียนอู่ อย่างน้อยก็ต้องเป็นผีโบราณอายุกว่าหมื่นปี!
หลินลั่วจ้องมองทานเทียนรูปร่างเหมือนเด็กด้วยสายตาเบลอไป
ไม่มีทางที่จะเชื่อมโยงเจ้าเด็กนี่กับผีโบราณอายุหมื่นปีได้เลย
"ผู้อาวุโสเสวียนอู่ ท่านไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม?"
"ทานเทียนจะมีอายุมากกว่าท่านได้ยังไง?"
เสวียนอู่พยักหน้าช้า ๆ "เรื่องที่มาของมัน ข้าจะไม่พูดถึง เรื่องนั้นใหญ่โตจนเจ้าจินตนาการแทบไม่ถึง"
"แถมตัวมันยังติดกรรมอันหนักอึ้ง ทั้งเป็นโอกาสทั้งเป็นหายนะ"
"เจ้าอยู่กับมัน ก็ถือว่าเป็นคู่ร่วมชะตาทั้งดีทั้งร้าย"
"จะไปได้ไกลแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับว่าเซียวแปดตัวของเจ้าแข็งพอหรือไม่!"
หลินลั่วได้ฟังดังนั้นก็แลบลิ้นดูดฟัน
แล้วยิ้ม "ผู้อาวุโสเสวียนอู่ เซียวแปดตัวของผมแข็งแกร่งสุด ๆ เลยล่ะ!"
"ต่อจากนี้เขามาอยู่กับผมแล้ว แม้จะมีเรื่องใหญ่โตแค่ไหน ผมก็จะรับภาระช่วยเขาเอง!"
ทานเทียนได้ยินก็หัวเราะขึ้น
พยักหน้ารับรัว ๆ "นับว่าเจ้าหนูนี่ฉลาด ต่อจากนี้ตนองจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี!"
"ปัญหาใหญ่แค่ไหน ตนองก็ช่วยเจ้าแก้ได้ทั้งหมด!"
หลินลั่วส่งสายตาของความรำคาญให้เขา
ในใจคิดว่าถึงจะกินของวิเศษและสมบัติธรรมชาติน้อยลงสักนิด ผมก็นับถือแล้ว
"อ้อ ผู้อาวุโสเสวียนอู่ ข้าพเจ้าเห็นกระถางเสวียนอู่เสียหายหนักมาก จะส่งผลต่อท่านหรือเปล่า?"