อู๋ชิวเยวี่ยถึงบางอ้อในตอนนั้น
ในที่สุดก็เข้าใจว่าเหตุใดท่านปู่ของตนจึงยอมคลุมถุงชนกับหมาป่าดำ
กำลังใต้ดินของกลุ่มพ่อค้าเรือ บวกกับอำนาจทางราชการของตระกูลอวี่เหวินแห่งเมืองหลวง เท่ากับกินทั้งฝ่ายมืดฝ่ายสว่าง!
หลังการคลุมถุงชน ไม่ต้องพูดถึงว่าตระกูลอู๋จะได้ทรัพยากรอะไรกลับมา
เพียงแค่ยกธงตระกูลอวี่เหวินขึ้นมา ก็สามารถเดินหน้าตระเวนได้ไม่มีใครกล้าขวาง!
อู๋ไคลไหวศีรษะกล่าวว่า “ฉะนั้นเรื่องการแต่งงานนี้ เจ้าไม่มีทางขัดขืนได้อยู่แล้ว”
“ถ้าไม่แต่ง ไม่ใช่แค่ตระกูลจะถูกกลุ่มกระทบ แม้แต่หนูหลินลั่วนั่นก็จะถูกกลุ่มกระทบตามไปด้วย!”
“คิดให้ดีๆ แล้วกัน”
อู๋ไคลพูดจบ ก็พาเฉินช่านหลานออกจากห้อง
ทิ้งให้อู๋ชิวเยวี่ยอยู่ตามลำพังจมอยู่ในภวังค์
ขณะที่ในจินยวนนั้น การบำเพ็ญตำราเสวียนอู่ของหลินลั่วมาถึงช่วงชี้ขาด
แสงสีน้ำเงินเข้มระยับๆ ส่องประกายออกมาจากร่างของเขา
ยิ่งการบำเพ็ญตำราวิชาราบรื่นกลืนแน่นขึ้นเท่าใด แสงสีน้ำเงินเข้มเหล่านั้นก็ยิ่งหนาแน่นแกร่งขึ้นเท่านั้น
ในที่สุดแสงสีน้ำเงินเข้มทั้งหมดก็รวมตัวเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็นอักขระวิเศษอันลี้ลับ ลอยอยู่เบื้องหลังศีรษะของหลินลั่ว
ตึม!
ร่างหลินลั่วสั่นสะเทือน อักขระวิเศษลี้ลับเบื้องหลังศีรษะเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
อักขระโบราณทั้ง 18 ชนิดที่ซ่อนอยู่ในตำราเสวียนอู่ ปรากฏขึ้นไล่ลำดับเบื้องหลังศีรษะของหลินลั่ว
ในที่สุดแสงสีน้ำเงินเข้มก็หนาแน่นจนรวมเป็นก้อน กลายเป็นเงาร่างสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เสวียนอู่ แล้วดำดิ่งเข้าสู่สมุทรญาณของหลินลั่ว
หลินลั่วลืมตาขึ้นในตอนนั้น เขายิ้มแล้วกล่าว “สำเร็จแล้ว!”