"ฮิฮิ!" เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะอย่างภูมิใจ
ยื่นมือบีบคางของหลินลั่ว แล้วทำสีหน้าเหมือนราชินีกำลังเล่นชายเลี้ยง
"ท่านอาจารย์หลิน ทำหน้าแบบนั้นได้ไง"
"หรือว่านายจะกลัวแล้ว?"
"วางใจเถอะ นายเป็นหนุ่มเลี้ยงคนเดียวของฉัน ฉันไม่มีทางทำร้ายนายหรอก"
หลินลั่วไม่เชื่อคำพูดโกหกของหล่อนเลย
ระวังตัวพูดว่า "ไม่มีทาง!"
"นางแน่นอนว่าต้องทำอะไรกับฉันไปแล้ว!"
เจียงเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะเสียงหวาน "อ๋อ ฉันนึกออกแล้ว"
"เมื่อกี้ฉันลงคาถามัดใจใส่ตัวนายไป"
"คาถานี้เป็นคาถาเทวะที่นักเวทโบราณสร้างขึ้นเพื่อให้คนที่รักกันได้อยู่เคียงคู่กันตลอดชีวิต"
"เมื่อถูกลงคาถาแล้ว ทั้งสองฝ่ายจะมีความรักต่อกันเพิ่มขึ้นทุกวัน และจงรักภักดีต่อคู่รักตลอดไป"
หล่อนมุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย จ้องมองหลินลั่วอย่างลึกซึ้ง "จากวันนี้ไป ในหัวใจของนายต้องมีแค่ฉันคนเดียว"
"ห้ามมีผู้หญิงคนอื่นอีก"
"แถมนายก็ไม่มีความสามารถที่จะไปแตะต้องผู้หญิงคนอื่นอีกแล้วด้วย"
สีหน้าของหลินลั่วเปลี่ยนทันที
ผู้หญิงคนนี้ชั่วร้ายจริง ๆ!
ที่ไหนได้ทำให้ตัวเองกลายเป็นของส่วนตัวของหล่อน!
ผู้ชายจะทิ้งป่าทั้งป่าเพื่อต้นไม้เพียงต้นเดียวได้อย่างไร!
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ตนเองยินยอมเลย!
"นางต่ำช้า!"
"รีบแก้คาถานี้ออกซะ!"
สีหน้าเจียงเหมี่ยวเหมี่ยวเย็นลง "นายแน่ใจนะที่จะพูดกับฉันแบบนี้?"
"ให้หน้าแล้วยังจะขึ้นห้างเลยรึไง!"
ปอดของหลินลั่วแทบระเบิด
การตกมาอยู่ในมือเจียงเหมี่ยวเหมี่ยวอีกครั้ง ทำให้เขาโกรธมาก