ได้ยินว่าหลินลั่วจะมาคิดบัญชี ทุกคนก็หัวเราะกันท้องแข็งอีกครั้ง
"ฮ่าๆๆ! ฉันไม่ได้ยินผิดไปใช่ไหม ไอ้หนูนี่จะมาคิดบัญชีกับพวกเรา?"
"เขากินหัวใจเสือและถุงน้ำดีเสือดาวไปหรือไง ถึงได้กล้าคิดบัญชีกับพวกนักรบเซียนเติงอย่างเรา ยังไม่เคยมีใครเกิดมาเลย!"
"เชอะ! ไอ้เด็กกระจอกแบบนี้ ข้ากดนิ้วเดียวก็ทับตายได้!"
หานเหมิงเหลือบตามองหลินลั่วอย่างเยาะเย้ย แล้วเติมเชื้อไฟว่า "ทุกท่าน ไอ้หนูนี่คืออันดับสิบในสิบอันดับผู้แข็งแกร่งแห่งดินแดนยุทธ์ขั้นปรมาจารย์นะ!"
"พวกท่านต้องระวังตัวไว้ อย่าให้มันทำร้ายได้ล่ะ"
"ฮ่าๆๆ!" ชายร่างใหญ่ราววัวกระทิงหัวเราะลั่น "อันดับสิบแห่งดินแดนยุทธ์ขั้นปรมาจารย์อะไรกัน ไร้สาระสิ้นดี!"
"เด็กในเรือนกระจกที่ไม่เคยเห็นเลือด จะไปทำอะไรได้ แค่จัดการกระดานอันดับไร้สาระมาเล่นสนุกกันเองเท่านั้นแหละ!"
"หัวหน้าทีมหลาน ให้ข้าไปคิดบัญชีกับไอ้หนูนี่เอง ดูซิว่ามันจะคิดบัญชีเป็นดอกไม้อะไรออกมา!"
หลานหมิงอวี่พยักหน้าเล็กน้อย "ไปเถอะ"
ชายร่างใหญ่ก้าวเข้ามาหาหลินลั่ว แล้วพูดเสียงเย็น "ข้าคือทงหนิว นักรบเซียนเติง!"
ไอ้หนู บอกมาซิว่าแกจะคิดบัญชียังไง!
"ข้าทงหนิวพร้อมสู้สุดชีวิต!"
หลินลั่วแกว่งกำปั้นเบา ๆ แล้วยิ้ม "ก็ใช้กำปั้นคิดบัญชีไงล่ะ"
พูดจบเขาก็ชกออกไปทันที
หมัดเร็วจนตามองไม่ทัน พุ่งเป้าด้วยเสียงลมหวีดหวิวไปที่ใบหน้าของทงหนิว
ทงหนิวไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบสนอง ถูกหมัดของหลินลั่วกระแทกเข้าที่ใบหน้าโดยตรง
ปัง!
ทงหนิวกระเด็นถอยหลังไปไกลกว่าร้อยเมตร ร่างกระแทกเข้ากับภูเขาเล็ก ๆ อย่างแรง