"สำนักบู๊ต้ง? ฮึฮึ" หลี่ว่านซานหัวเราะเยาะอย่างดูถูก
"ไอ้หนูนี่ไปทำให้เจ้าใหญ่แห่งกลุ่มพ่อค้าเรือของข้าโกรธ บาปหนักหนา วันนี้มันต้องตาย!"
"ท่านเจ้าสำนักที่เป็นนักพรตอย่างท่านก็อย่าไปยุ่งเรื่องชาวบ้านเขาเลย"
เมื่อได้ยินคำว่าเจ้าใหญ่แห่งกลุ่มพ่อค้าเรือ เสวียนจีจื้อก็รู้สึกหวั่นใจขึ้นมา
เจ้าใหญ่แห่งกลุ่มพ่อค้าเรือ หมาป่าดำ นั่นไม่ใช่คนธรรมดา!
แต่เป็นถึงผู้ติดอันดับในสิบสุดยอดผู้แข็งแกร่งแห่งขั้นปรมาจารย์ยุทธ์!
แม้หมาป่าดำจะได้อันดับสิบ ซึ่งเป็นตำแหน่งท้ายสุดของตาราง แต่นั่นก็หมายความว่าเขาเป็นหนึ่งในสิบผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งขั้นปรมาจารย์ยุทธ์!
ยิ่งไปกว่านั้น เบื้องหลังหมาป่าดำยังมีพลังลับซ่อนอยู่อีก
ไม่ใช่คนที่ใครจะกล้าไปหาเรื่องด้วยได้ง่ายๆ!
เสวียนจีจื้อเริ่มคิดอยากจะถอย
เพราะด้วยกำลังในตอนนี้ เขาไม่สามารถต้านทานหลี่ว่านซานและเฉินฮั่นเซิงได้เลย
ถึงจะลงมือ ก็มีแต่พ่ายแพ้ยับเยิน
แต่เมื่อนึกถึงเสียงอันชราภาพนั้น เขาก็เก็บความคิดที่จะถอยกลับไปได้
ถ้าปล่อยให้หลินลั่วถูกสังหารโดยไม่ขัดขืน ก็คงหนีความตายไม่พ้นเหมือนกัน
อีกอย่าง เสียงชราภาพนั้น บางทีอาจจะแอบปกป้องหลินลั่วอยู่ที่ไหนสักแห่ง
เมื่อสถานการณ์ไม่ดี เขาจะต้องออกมาช่วยแน่นอน!
เสวียนจีจื้อรู้สึกมั่นใจขึ้นมาทันที
เขาพูดเสียงเรียบหนักแน่น: "สองท่าน ถ้าอยากได้ตัวเขา ก็จงเหยียบข้ามศพของข้าไปก่อน!"
"ไม่อย่างนั้น อย่าหวังจะแตะต้องหลินลั่วแม้แต่เส้นผม!"
"ฮึฮึ!" หลี่ว่านซานหัวเราะอย่างโหดร้าย: "ในเมื่อเจ้าสำนักดันอยากหาความตายเอง ข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว!"
หลี่ว่านซานหันไปทางเฉินฮั่นเซิง: "ข้าจะจัดการคนพวกบู๊ต้งเอง"