คำพูดที่เย่เหล่าเอ้อร์เอ่ยออกมาโดยไม่รู้ตัว ทำลายภาพชีวิตแสนสุขที่ผู้อาวุโสจ้านเพิ่งวาดฝันขึ้นมาเสียสิ้น
ผู้อาวุโสจ้านถลึงตามองเขา ก่อนจะพบว่าเย่เหล่าเอ้อร์ไม่ทันสังเกตเห็นอะไรทั้งนั้น จึงอดหัวเราะออกมาอีกครั้งไม่ได้
หลังจากอยู่ร่วมกันมาช่วงหนึ่ง ผู้อาวุโสจ้านก็เข้าใจนิสัยของเย่เหล่าเอ้อร์เป็นอย่างดี
บางทีอาจเพราะนิสัยเช่นนี้ เขาจึงสงบจิตใจลงได้ และจดจ่ออยู่กับการทำนาอย่างไม่วอกแวก
ผู้อาวุโสจ้านจึงคร้านจะถือสาเขา ยกน้ำแกงขึ้นดื่มเองคำหนึ่ง ก่อนเอนกายพิงเก้าอี้อย่างสบายใจ
แต่สบายตัวมากไปหน่อย เผลอครู่เดียวก็เกือบไถลจากเก้าอี้ลงไปใต้โต๊ะ
“ผู้อาวุโส เกิดอะไรขึ้นหรือ? ไม่ได้ดื่มสุรา เหตุใดจึงทำราวกับเมามายเช่นนี้” เย่เหล่าเอ้อร์ตกใจ รีบคว้าแขนเขาแล้วดึงตัวขึ้นมา
เสียงตะโกนของเขาดังไปถึงคนในห้องด้านในและด้านนอก ทุกคนต่างหันมามองทางนี้พร้อมกัน
ผู้อาวุโสจ้านหน้าแดง รีบตั้งหลักให้มั่นก่อนกล่าวว่า “ที่แท้เป็นเพราะน้ำแกงเห็ดนี่อร่อยเกินไป อร่อยยิ่งกว่าสุราเสียอีก!”
คำพูดนี้ไม่ปะติดปะต่อกันสักนิด ทำเอาทุกคนหัวเราะครืน
แต่เรื่องที่น้ำแกงเห็ดอร่อยนั้น ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกัน
ยิ่งเห็นท่าทางกระอักกระอ่วนของผู้อาวุโสจ้าน ทุกคนก็ยิ่งพากันกล่าวว่าเพิ่งเคยได้ลิ้มรสน้ำแกงเห็ดที่หอมหวานอร่อยเช่นนี้เป็นครั้งแรก ช่วยกลบเกลื่อนเรื่องเล็กน้อยเมื่อครู่ให้เขา