“ตลาดในเทียนจินเว่ยที่มีขนาดใหญ่มีห้าแห่งด้วยกัน คือ เหรินโหวจี๋ เป่าฉวนจี๋ ฮั่วฉวนจี๋ ต้าเต้าจี๋ และฟู่โหย่วจี๋
“ห้าตลาดนี้เปิดวันเวลาไม่ตรงกัน แต่ว่าโดยทั่วไปแล้ว ในแต่ละวันจะมีตลาดอย่างน้อยสองแห่งเปิดทำการ วันนี้ที่พวกเราจะไปก็คือ เป่าฉวนจี๋”
ทุกคนนั่งรถม้ามา ถึงหน้าตลาดได้ไม่นาน
เย่เหล่าต้าลงจากรถก่อน ยื่นมือไปพยุงอาสะใภ้ใหญ่เย่ แล้วอุ้มชิงเทียนลงมา
ชิงเทียนพอเห็นความคึกคักของตลาดก็ละสายตาไม่ออก
อาสะใภ้ใหญ่เย่ก็ตกใจเช่นกัน:“โอ้โย่ คนในตลาดมากกว่าคนที่รอเข้าด่านนอกประตูซานไห่กวนเสียอีก”
ของในตลาดยิ่งทำให้ตาพร่าไปหมด
ทั้งน้ำมัน ธัญพืช ข้าวสาร แป้ง ไม้ไผ่ แผ่นไม้ เหล้า น้ำ ขนม ภาชนะสารพัดชนิด แม้กระทั่งดอกไม้ นก ปลา แมลงก็มี
จะว่าได้ว่ามีแต่ที่คิดไม่ถึง ไม่มีที่หาที่ไหนไม่ได้ในตลาด
หลี่ฝูพูด:“ข้าให้คนไปสืบมาแล้ว ผ้าต่าง ๆ กับของใช้เย็บปักถักร้อยอยู่ทางฝั่งตะวันตก พวกเราไปซื้อของที่ต้องซื้อให้ครบก่อน ถ้ามีเวลาเหลือค่อยไปเดินดูที่อื่น”
ทุกคนย่อมไม่ขัด เห็นด้วย เดินตามหลังหลี่ฝูไปทางตะวันตก
ระหว่างทาง เย่เหล่าต้าซื้อถังหูลู่ให้ชิงเทียน
ชิงเทียนเพิ่งเคยเห็นถังหูลู่เป็นครั้งแรก เห็นผลไม้เสียบไม้สีแดงสดฉาบด้วยน้ำตาลกรอบแวววาว รู้สึกว่าสวยงามจนเกินจะบรรยาย
นางไม่รู้ว่าจะกินอย่างไร ลองแลบลิ้นเล็ก ๆ ออกไปเลียเปลือกน้ำตาลด้านนอก