หัวหยานฟังรายงานไม่จบ สีหน้าก็เย็นชาลงทันที
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเข้มงวดและไม่พอใจ “หยุดก่อน ขอถามหน่อย คุณกำลังเล่นขายของกับฉันอยู่หรือไง”
“อะ...อะไรนะคะ” ถังหนิงถูกสีหน้าของหัวหยานทำให้ตกใจ จนเสียงสั่นไปด้วย
“ทำอะไรออกมาเนี่ย อ่านอะไรกันอยู่ คุณกำลังเสียเวลาของฉัน รู้ตัวไหม”
“ประธานฮัว...ฉัน...ขอโทษค่ะ”
“คำขอโทษของคุณมีค่าไม่ถึงสิบนาทีของฉันด้วยซ้ำ”
ถังหนิงก้มหน้า กัดริมฝีปาก แล้วไม่พูดอะไรต่อ
เธอทำงานที่บริษัทมาสามเดือน นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นหัวหยานโกรธ
ในใจของเธอ หัวหยานเป็นเจ้านายที่สุภาพบุรุษอย่างยิ่ง มีมารยาท และใส่ใจพนักงานหญิง
ดังนั้นเธอจึงคิดว่าวันนี้ขอแค่แต่งตัวสวยพอ หัวหยานก็จะชมเธอ
โจวอิง เคนนี่ และเฉินเหวยต่างก็ลุ้นระทึกอยู่ในใจ
หัวหยานเดือดแล้ว
วันนี้ทุกคนคงไม่มีใครสบายใจแน่
หัวหยานหันไปมองเพ่ยหนาน พลางหัวเราะเสียงเย็นชวนขนลุก “เพ่ยหนาน พรุ่งนี้คุณเสียวจะมาเซ็นสัญญา แล้วนี่คุณเอาขยะอะไรมาให้ฉันดู คุณคิดจะเล่นตลกกับฉัน หรือเล่นตลกกับคุณเสียวกันแน่ ฉันมอบงานความร่วมมือมูลค่าหลายสิบล้านให้ทีมของคุณ แล้วนี่คือผลงานที่คุณส่งมอบงั้นเหรอ คุณอยากทำลายฉันหรือไง”
เสียงของเพ่ยหนานแหบแห้งอย่างยิ่ง ตอนอธิบายก็ฟังดูหดหู่ “ไม่ใช่ค่ะ ประธานฮัว ขอโทษค่ะ เป็นความผิดของฉันเอง วันนี้ฉันจะรีบทำสไลด์นำเสนอใหม่ให้เสร็จค่ะ”
“แล้วก่อนหน้านี้มัวทำอะไรอยู่”
หัวหยานไม่ใช่คนไร้เหตุผล เขารู้ดีว่าทำไมเพ่ยหนานถึงส่งงานขยะชิ้นนี้ออกมา
รูปแบบสไลด์ไม่ถูกต้อง ข้อมูลหน้าแปดผิดพลาด ส่วนคนรายงานก็ไม่รู้เรื่องแผนงานเลยสักนิด
ความผิดพลาดเหล่านี้เกิดจากการแบ่งงานที่ไม่เหมาะสมของเพ่ยหนาน เธอทำผิดพลาดระดับพื้นฐานอย่างโง่เขลา เสียเวลาของทุกคน แถมยังมองงานความร่วมมือมูลค่าหลายสิบล้านของบริษัทเป็นเรื่องเล่น ๆ