"ทุกท่าน ตอนนี้จะทำยังไงดี?" ชาร์ลส์กวาดตามองคณะกรรมการในห้องประชุม เสียงแหบพร่า
กรรมการหลายคนมองหน้ากันเอง สีหน้าไม่ค่อยดีนัก
"ไปก็ต้องไปอยู่ดี" กรรมการผมทองคนหนึ่งเอ่ยขึ้นก่อน
"การตรวจพิสูจน์ข้อสันนิษฐานระดับโลกสามข้อ ถ้าไอเอ็มยูของเราไม่ไปร่วม มันจะดูไม่เป็นมืออาชีพเอาเสียเลย เสียอำนาจนำ"
"แต่ปัญหาคือเวลา!"
กรรมการหัวล้านอีกคนเคาะโต๊ะ: "การประชุมตรวจพิสูจน์ของจีนกำหนดไว้กลางเดือนกรกฎาคม ซึ่งเร็วกว่าการประชุมไอซีเอ็มห้าวันพอดี!"
"ถ้าให้พวกเขาจัดก่อน สายตาของคนทั้งโลกก็จะถูกดึงไปหมด แล้วการประชุมไอซีเอ็มของเราที่อเมริกาจะกลายเป็นแค่ตัวประกอบรึไง?"
"ใช่! แบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด!"
มีคนเห็นด้วยทันที: "ไอซีเอ็มคืองานเลี้ยงระดับสูงสุดของเราที่จัดทุกสี่ปี จะให้การประชุมตรวจพิสูจน์ที่เรียกกันชั่วคราวมาแย่งซีนได้ยังไง?"
"แล้วยังเป็นที่จีนอีกด้วย!"
อันที่จริงนี่คือปัญหาที่พวกเขาปวดหัวที่สุดในตอนนี้
หากการประชุมไอซีเอ็มครั้งนี้จัดที่ประเทศเล็ก ๆ ในยุโรปบางประเทศ ก็อาจจะไปก็ได้
แต่ให้ตายเถอะ ไอซีเอ็มครั้งนี้ดันมาจัดที่อเมริกา!
ถ้าปล่อยให้จีนแย่งซีนไปได้ นั่นจะเป็นปัญหาทางการเมืองที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง
มันไม่เท่ากับว่าอเมริกาถูกจีนกดหัวรึไง?
คณิตศาสตร์แม้ไร้พรมแดน แต่นักคณิตศาสตร์มีชาติ!
นี่คือสิ่งที่ชาร์ลส์และพวกไม่อาจยอมรับได้เด็ดขาด
ชาร์ลส์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กัดฟันแล้วเอ่ยความคิดของตัวเอง: "ออกแถลงการณ์ว่า การประชุมตรวจพิสูจน์ของจีนทับซ้อนกับกำหนดการประชุมไอซีเอ็มอย่างมาก เพื่อเป็นการรับประกันการเดินทางเข้าร่วมประชุมของนักคณิตศาสตร์ทั่วโลก และให้การแลกเปลี่ยนทางวิชาการทั้งสองงานบรรลุผลดีที่สุด แนะนำให้จีนเลื่อนการประชุมตรวจพิสูจน์ออกไปเป็นปลายเดือนสิงหาคมหรือกันยายน"