คืนก่อนประกาศผลสอบเข้ามหาวิทยาลัย แลกใบตอบรับ ม.ปักกิ่ง

ตอนที่ 28 หนึ่งอันไม่พอ ต้องสองอัน!

6 นาที· 1.4K คำ

อินเทอร์เน็ตทั้งโลกแตกฮือ!

ไม่มีใครคาดคิดว่า ในขณะที่คำว่า "ไม่ไป" สองคำแผ่สะเทือนไปทั้งเน็ต และทุกคนกำลังรอให้เขากลับใจ สิ่งที่จี้ไป๋โยนออกมาไม่ใช่คำอธิบาย ไม่ใช่การอ่อนข้อ ไม่ใช่สิ่งที่ใครกำลังรอคอย แต่เป็นบทความวิชาการหนึ่งฉบับ

"ไม่เอาปัญญา ข้อสันนิษฐานโคลลาทซ์นี่มันผีอะไร ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!"

"ข้อสันนิษฐานโกลด์บัครู้จัก ข้อสันนิษฐานโคลลาทซ์คืออะไร? จี้ไป๋พิสูจน์อะไรที่เราเคยได้ยินมาบ้างได้ไหม?"

"ถึงผมจะจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยท็อป 211 ก็เถอะ คิดว่าคณิตศาสตร์ตัวเองไม่ได้แย่ แต่ข้อสันนิษฐานนี้ผมเพิ่งเคยได้ยินชื่อเป็นครั้งแรก"

"คนข้างบน เรื่องคณิตศาสตร์ต่อหน้าจี้ไป๋อย่าเอาปริญญา 211 มาอวดเลย เขาบอกว่าตอนนี้ทั้งโลกที่คุยคณิตศาสตร์กับเขาได้น่าจะไม่เกิน 100 คน"

สายตาที่ต้องการความรู้กระจายมากขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดบัญชีที่ยืนยันตัวตนว่า "ศาสตราจารย์คณะคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยหนานจิง" ก็ออกมาพูด

"ข้อสันนิษฐานโคลลาทซ์ ทุกคนอาจจะคุ้นเคยกับอีกชื่อหนึ่งของมันมากกว่า นั่นคือ ข้อสันนิษฐานลูกเห็บ"

"ที่มาของชื่อนี้มาจากภาพที่เห็นได้ชัดในกระบวนการทำซ้ำ: สุ่มเลือกจำนวนเต็มบวกมาหนึ่งตัว ถ้าเป็นเลขคู่ให้หารด้วยสอง ถ้าเป็นเลขคี่ให้คูณสามแล้วบวกหนึ่ง ทำซ้ำไปเรื่อย ๆ ในที่สุดจะได้ผลลัพธ์เป็นหนึ่ง"

"เหตุผลที่เรียกว่าข้อสันนิษฐานลูกเห็บ เพราะจำนวนตัวนี้ในระหว่างกระบวนการทำซ้ำจะพุ่งขึ้นลงเหมือนลูกเห็บในก้อนเมฆ บางครั้งก็ลดลงอย่างรวดเร็วจนเป็นค่าที่น้อยมาก บางครั้งก็พุ่งพรวดขึ้นไปเป็นค่าที่มหาศาล แต่สุดท้ายก็จะร่วงกลับลงมาที่พื้น ซึ่งก็คือหนึ่ง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป