ชายคนนั้นร่ำไห้น้ำมูกน้ำตาปนกัน
"มี ผู้ชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาแทงแฟนผม แล้ว ก็วิ่งหนีไป เสี่ยวหย่า ตื่นสิ! อย่าตายนะ อึกๆ..."
เซวียซูเยวียนรีบถาม "วิ่งไปทางไหน"
อาจยังตามทัน!
ชายคนนั้นชี้ไปทางทางเดินเล็กๆ "ทาง นู่น ชุดดำทั้งตัว ใส่หมวกดำด้วย อึกๆ เสี่ยวหย่า..."
เซวียซูเยวียนยื่นมือถือให้ "เผื่อรถพยาบาลมาแล้วหาเราไม่เจอ"
ถังชงเพิ่งรับมา ก็ได้ยินเสียงแบบการ์ตูนญี่ปุ่นดังมาจากทางโขดหินจำลอง
"ถูกหลอกแล้ว! ผู้หญิงคนนี้ถูกไอ้หมอนี่แทงทั้งนั้น! อย่าเชื่อมันนะ!"
มันคือยุง!
ถังชงรีบคว้าแขนเสื้อเซวียซูเยวียนทันที
"เดี๋ยวก่อน!"
เซวียซูเยวียนแปลกใจ "เกิดอะไรขึ้น"
ถังชงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ส่งสายตาไปทางชายที่ร้องไห้ไม่หยุด
เธอว่า "ตั้งนานแล้ว ตามไปก็ไม่ทันแล้ว รอหมอมาที่นี่เถอะ"
เซวียซูเยวียนขมวดคิ้ว เห็นถังชงชำเลืองมองชายคนนั้นอีกครั้ง
เขาเข้าใจแล้ว
"ก็จริง คุณยกขาเหนื่อยแล้วสินะ คุณไปกดแผลให้เธอ ผมยกขาเอง"
ถังชงรับหน้าที่กดแผลผู้หญิงต่อจากมือชายคนนั้น
ตอนแรกชายคนนั้นยังไม่ยอม
เซวียซูเยวียนบอกว่าเขาร้องไห้จนหมดแรง ช่วยห้ามเลือดไม่ค่อยได้แล้ว ให้ถังชงช่วย แล้วเขาไปนั่งพักบนม้านั่งหิน
"เดี๋ยวหมอมาแล้ว ยังมีอีกหลายเรื่องต้องให้คุณช่วย"
ชายคนนั้นยอมรับ ไปนั่งบนม้านั่งแล้วร้องไห้ต่อ
ไม่นาน หมอกับตำรวจก็มาถึงเกือบพร้อมกัน
ข่าวดี ผู้หญิงยังหายใจ