ถังชงยิ้ม “นี่คือแมลงสาบน้อยตัวหนึ่งที่ฉันเคยเจอ มันให้ฉันสาบาน”
แมลงสาบขยับหนวด น้ำเสียงแปลกใจ
“ยังมีแมลงสาบตัวอื่นช่วยเธอทำงานอีกหรือ”
ถังชงส่งเสียง “อืม” พลางเลื่อนช็อกโกแลตเข้าไปใกล้ “ฉันไม่โกหกแมลงสาบ แค่ช่วยฉัน ก็มีค่าตอบแทน”
แมลงสาบเติบโตในอาคารสำนักงานหรู ของว่างนำเข้าจากต่างประเทศอะไรที่ไม่เคยกิน
มันแค่ดม ก็บอกว่า “ของลินด์นะ เนียนละมุนก็จริง แต่สำหรับฉันมันไม่ค่อยหวาน”
ถังชงตกตะลึง “พูดภาษาอังกฤษเป็นด้วยหรือ”
แมลงสาบเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่ง “แค่นี้นับเป็นอะไร ฉันพูด ‘How are you’ ได้ด้วยนะ”
ถังชงกลั้นขำ เอ่ยชม “เก่งมาก งั้นเธอต้องช่วยฉันฟังว่าผู้จัดการที่แย่ของฉัน ช่วงนี้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรอยู่”
แมลงสาบเข้าใจแล้ว “ที่แท้ก็มนุษย์เงินเดือนผู้น่าสงสารนี่เอง ช่างเถอะ เห็นเธอน่าสงสารอย่างนี้ ฉันจะช่วยเธอก็ได้”
ถังชงนึกไม่ถึงว่าจะถูกแมลงสาบตัวหนึ่งเห็นใจ
เธอยิ้มอย่างฝืนใจ หยิบถุงที่เตรียมไว้นานแล้วออกมา “เธอคลานเข้าไปเถอะ ฉันจะพาไปหน้าห้องทำงานผู้จัดการ”
หลังจากนั้นก็ต้องอาศัยทักษะของแมลงสาบปากจัดตัวนี้
แมลงสาบลังเลเล็กน้อย ก่อนจะคลานเข้าไป แล้วยังให้ถังชงโยนช็อกโกแลตเข้าไปด้วย
“ฉันเติมพลังหน่อย จะได้วิ่งเร็ว ถ้าคนนั้นเจอเข้า ฉันจะบินเข้าใส่หน้าเขา ทำให้เขาตกใจแทบตาย”
ถังชงรับคำ พลางเสริมว่า “อย่าให้ถูกพบจะดีกว่า”
แมลงสาบบอกให้ถังชงวางใจ ที่มันอยู่รอดในนี้มาเก้าเดือนไม่ตาย ก็เพราะมีวิธีเอาตัวรอดของมันเอง
ถังชงหิ้วถุง เดินผ่านห้องทำงานหม่าฮ่วนหมิง จงใจทำเป็นมือลื่นตกพื้น
ปากของแมลงสาบนั้นจัดจ้าน แต่ความเร็วก็รวดเร็วจริงๆ