เมื่อมาถึงบริษัท ตำรวจบางส่วนก็กำลังตรวจค้นห้องทำงานของหม่า ฮ่วนหมิงอยู่แล้ว
เพื่อนร่วมงานของถังชงก็กำลังถูกสอบถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างหม่า ฮ่วนหมิงและเฝิงหลิงหลิง รวมถึงงานเลี้ยงสังสรรค์ของแผนกเมื่อสองเดือนก่อน
ทุกคนต่างตื่นตระหนกและซุบซิบนินทากันใหญ่
พวกที่ให้ปากคำเสร็จแล้วมารวมตัวกันพูดคุยเสียงเบา
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ? ทำไมตำรวจถึงมากันหมด? ผู้จัดการหม่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า? แล้วทำไมถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเฝิงหลิงหลิงด้วย?”
“นายยังไม่รู้เรื่องอีกเหรอ?! ผู้จัดการหม่าเสียชีวิตแล้ว! เฝิงหลิงหลิงนั่นแหละคือเมียน้อยของเขา! ตอนตายก็ยังอยู่ด้วยกันเลยนะ!”
“หา? ไม่จริงใช่ไหม! เฝิงหลิงหลิงหน้าตาก็ดีออก จะไปมองผู้จัดการหม่าได้ยังไงกัน?”
ถังชงฟังอยู่สองสามประโยค ก็รู้สึกประหลาดใจ
ข่าวลือแพร่สะพัดเร็วเกินไปหน่อย ถึงขนาดคนในบริษัทก็รู้กันหมดแล้ว
คู่หูทำงานของถังชงเห็นเธอ ก็โบกมือเรียก
โบกไปได้สักพัก ถึงรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
ทำไมคู่หูทำงานของเธอดูเหมือนจะมากับตำรวจ? แล้วคนที่อยู่ข้างๆ ก็ดูท่าทางตำแหน่งไม่ต่ำเลยนะ!
ถังชงบอกกล่าวกับจางเยว่หลิน แล้วเดินเข้าไปหา
คู่หูทำงาน ซึ่งก็คือเวยจื่อเข่อ รีบถามขึ้นมาทันที: “เสี่ยวชง เธอมากับตำรวจเหรอ? เรื่องของผู้จัดการหม่าฟังหรือยัง? เขาตายแล้ว! เฝิงหลิงหลิงเป็นเมียน้อยของเขาด้วยนะ!”
ถังชงพยักหน้า “ฟังแล้ว”
อันที่จริง ไม่ใช่แค่ฟัง แต่เห็นกับตาเลยด้วย
เวยจื่อเข่อถอนหายใจ “นึกไม่ถึงเลยว่าผู้จัดการหม่าเสียชีวิต ตำรวจมาสอบสวน ไม่ใช่คดีฆาตกรรมใช่ไหม? ฝีมือเฝิงหลิงหลิง?”