หากเป็นคนอื่น ชี้แก้วใบหนึ่งโดยไร้สาเหตุว่ามียา
ต่อให้ตำรวจไม่นิ่งเฉย
ในใจก็ยังคลางแคลงใจเป็นส่วนใหญ่
แต่ถังชงแตกต่าง เธอใช้เพียงลำพังก็หาเส้นทางหลบหนีของฆาตกรต่อเนื่องได้ ทั้งยังอาศัยสัญชาตญาณจนพบจุดที่คนร้ายซ่อนอาวุธ
หลังจากนั้นในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่สวนสัตว์ ยังสังเกตได้เฉียบคมว่ามีเด็กถูกลักพาตัว และช่วยชีวิตไว้ได้สำเร็จ
ไช่เหวินอิงเลิกอคติไปนานแล้ว จะไม่พูดว่าเชื่อใจถังชงร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่ก็เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว
เธอก้าวเข้าไปเก็บแก้วใส่ถุงวัตถุพยานทันที แล้วส่งให้ตำรวจนายหนึ่ง นำไปส่งห้องปฏิบัติการตรวจสอบส่วนประกอบ
“คุณถัง มีอะไรที่ต้องสังเกตอีกไหม”
สายตาของถังชงหยุดอยู่ที่ “เมียน้อย”
ไช่เหวินอิงเข้าใจทันที ให้คนพาหน่วยฉุกเฉิน 120 และเกาชืออวี้ไปยังห้องว่างข้าง ๆ เพื่อบันทึกปากคำ
ส่วนตัวเธอมาที่ข้างเตียง
“คุณครับ ขอถามชื่อหน่อยว่าชื่ออะไร และเกี่ยวข้องกับผู้เสียชีวิตอย่างไร”
หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงอู้อี้ว่า “เขา เขาเลี้ยงดูฉันไว้… อีกอย่าง เป็นหัวหน้าของฉันด้วย”
ถังชงชะงักเล็กน้อย เสียงนี้…
“คุณคือเฝิงหลิงหลิงหรือเปล่า”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้น แม้ผมยุ่งเหยิงจะบังไว้ส่วนหนึ่ง แต่สุดท้ายก็จำได้ว่าเป็นใคร
เธอตอบรับ “ฉันชื่อเฝิงหลิงหลิง เป็นเพื่อนร่วมงานกับถังชงบริษัทเดียวกัน”
สีหน้าถังชงประหลาด
เธอกับเฝิงหลิงหลิงแม้จะอยู่แผนกเดียวกัน แต่ติดต่อกันน้อย
อีกฝ่ายเป็นคนต่างจังหวัด ยิ่งกว่าเธอที่ไม่ชอบคบหาสมาคม