ชเวยอนอุกสารภาพแล้ว
แต่เขามีข้อแม้ ขอพบหน้าถังชงก่อน ถึงจะยอมให้การทั้งหมด
ตู้จิ่นฉีไม่ได้บอกถังชงตั้งแต่แรก
เขาเป็นห่วง
ตอนที่ถังชงไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อกับเฉินเจี้ยนถง อีกฝ่ายพลั้งปากพูดออกมา
เธอถึงได้รู้เรื่องนี้
ก็ใช่ว่าจะพบกันแบบลับ ๆ แต่เป็นที่โรงพัก แถมอีกฝ่ายยังใส่กุญแจมืออีก
ถังชงเลยไม่กลัวเท่าไหร่
เธอไปหาตู้จิ่นฉี บอกว่าอยากพบกับชเวยอนอุก
ตู้จิ่นฉีเดาได้ทันที “ไอ้เฉินเจี้ยนถงนั่นบอกเธอเหรอ?”
ถังชงไม่ตอบ แต่พูดว่า “หัวหน้าตู้ ในที่สุดเขาก็สารภาพ ความยุติธรรมได้รับการเชิดชู ผู้เสียหายทั้งแปดคนได้พักผ่อนอย่างสงบ และครอบครัวพวกเขาก็ได้รับการปลอบประโลม”
ไม่ว่าจะกับใคร นี่ก็เป็นเรื่องดี
ตู้จิ่นฉีถามเพียงว่า “เธอตัดสินใจดีแล้วเหรอ?”
ถังชงพยักหน้า
ตู้จิ่นฉียิ้มแห้ง “เป็นความผิดผมเอง ที่ประเมินเธอต่ำไป”
คนที่สามารถออกที่เกิดเหตุไปกับพวกเขา และช่วยคลี่คลายคดีใหญ่ได้ จะเป็นคนขี้ขลาดได้ยังไง?
ถังชงพูดว่า “หัวหน้าตู้ก็เป็นห่วงฉันเหมือนกัน”
ไม่มีใครอยากถ่วงเวลาให้ยืดเยื้อ
ตู้จิ่นฉีจัดการให้พบกันอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงใส่กุญแจมือชเวยอนอุก ยังล่ามโซ่เท้าด้วย
รับประกันว่าเขาขยับตัวไม่ได้เลย
ส่วนหลังกระจกด้านเดียวก็ยืนกันเนืองแน่น จับตาดูเขม็ง
ถ้าชเวยอนอุกมีท่าทางผิดปกติเมื่อไหร่
พวกเขาพร้อมจะพุ่งทะลุกระจกเข้าไปปกป้องถังชงทันที!
ท่ามกลาง "ความคาดหวัง" ของทุกคน