เปลวไฟเริ่มลุกลามจากมุมหนึ่งของโกดัง
โจวหลินตรวจสอบหลายครั้งยืนยันแล้วว่า ต่อให้โกดังนี้ถูกเผาวอดทั้งหลัง ก็ยากที่จะลามไปถึงโกดังอื่น ๆ ได้ และจะไม่มีผู้บริสุทธิ์ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์นี้
กว่าสิบนาทีต่อมา เปลวไฟก็ทะลุออกมาจากช่องระบายอากาศของโกดัง ผู้คนพบเข้าแล้วก็แจ้งหน่วยดับเพลิง
ผู้จัดการนิคมโลจิสติกส์โทรหาเฉิงหย่าลี่ โจวหลินขับรถกลับมาเมื่อไฟได้ลุกลามจนควบคุมไม่ได้แล้ว ผู้จัดการนิคมโลจิสติกส์ไม่สามารถดับไฟกองมหึมานี้ได้ ทำได้เพียงพยายามเต็มที่เคลียร์พื้นที่รอบโกดังเพื่อไม่ให้ไฟลุกลามออกไป
บางคนเข้ามาปลอบโยนเฉิงหย่าลี่
มองดูแม่ของตัวเองที่ถูกล้อมรอบด้วยผู้คน น้ำตาน้ำมูกเปรอะเปื้อนไปทั้งหน้า โกรธจนทุบอกกระทืบเท้า โจวหลินรู้สึกว่าออสการ์เป็นหนี้รางวัลทองคำเธอหนึ่งรางวัล!
รถดับเพลิงมาถึงตอนโกดังถูกเผาเกือบหมดแล้ว บวกกับสายยางแรงดันสูงฉีดเข้าไปอีก สภาพที่เกิดเหตุเรียกว่าเละเทะยับเยิน ต่อให้เป็นเทพเจ้าโปรดปรานลงมาก็คงสืบหาความจริงไม่ได้ เรียกว่าได้ผลสมบูรณ์แบบตามที่โจวหลินต้องการทุกประการ
คนที่รู้ว่าเฉิงหย่าลี่สะสมเสบียงไว้ในโกดังมากแค่ไหนต่างพากันส่ายหน้า คิดว่าตระกูลโจวคราวนี้คงต้องล้มระเนระนาดแน่ ๆ พลางรู้สึกเสียดายเสบียงที่ถูกไฟเผาทำลายไป
ตามขั้นตอนปกติตอนนี้ควรจะมีตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ แต่ความวุ่นวายที่ทวีความรุนแรงขึ้นได้ดูดกลืนกำลังตำรวจจนหมดแล้ว เหตุการณ์แบบนี้ที่ไม่มีผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิต ตำรวจไม่มีเวลามาสนใจแน่นอน
"แม่ ไปเถอะ"
โจวหลินแบกตาที่ถูกขยี้จนแดงก่ำ พยุงเฉิงหย่าลี่"กลับ"ขึ้นรถ
"รีบไป รีบไป" พอปิดประตูรถเฉิงหย่าลี่ก็เร่งให้โจวหลินออกไปโดยเร็ว ถ้าแสดงต่อไปอีกเธอกลัวตัวเองจะเผลอโพล่งความจริงออกมา