วิญญาณทะลุมิติสู่ปี 1960 บำเพ็ญตนหาเงินควบคู่

ตอนที่ 13 ทะลุมิติมาปี 1960 บำเพ็ญเพียรหาเงินไปพร้อมกัน

6 นาที· 1.5K คำ

หลังเห็นเด็ก ๆ พากันไปหยิบชาม หลินฮ่าวก็รีบยกหม้อลงจากเตา ตักใส่กล่องข้าวอะลูมิเนียมใบใหญ่สองกล่องก่อน เพราะเตรียมไว้ให้ครอบครัวลุงหวัง จากนั้นจึงหยิบกะละมังใบใหญ่ของบ้านมาตักใส่ราวสองสามชั่ง พอเดินมาถึงหน้าประตู เด็ก ๆ ก็ยืนถือชามรอกันตาแป๋วแล้ว

โดยเฉพาะเจ้าหนูเสี่ยวหู่ ถึงกับเอาชามข้าวใบใหญ่ของที่บ้านมา คิดดูแล้วก็ไม่เป็นไร ยังไงความสัมพันธ์ระหว่างบ้านเขากับหลินฮ่าวก็นับว่าดีที่สุดในลานบ้านนี้

เด็กแต่ละคนได้รับเนื้อส่วนติดมันกำลังดีคนละห้าหกชิ้น ส่วนชามของเสี่ยวหู่ได้ไปสิบชิ้น แถมยังตักน้ำแกงให้ด้วย

เด็ก ๆ มีมารยาทกันมาก ต่างพยักหน้าขอบคุณ ไม่มีใครรีบกิน ทุกคนขอบคุณเสร็จก็รีบวิ่งกลับบ้าน

มีเพียงเสี่ยวหู่ที่ใช้มือหยิบเนื้อชิ้นหนึ่งเข้าปากเคี้ยวเสียก่อน แล้วค่อยถือชามกลับบ้าน

เวลาล่วงมาถึงหกโมงเย็นแล้ว ผู้คนในลานบ้านหลายคนก็ทยอยกลับบ้านกัน

ตอนนั้นเอง ชายชราอายุราวห้าหกสิบปีก็เดินเข้ามาทางประตูใหญ่ เขาสวมเสื้อแขนสั้นเก่าปะชุน ไว้หนวดเคราแหลม ใบหน้าซูบผอม แต่ดวงตากลับเป็นประกาย สูงประมาณ 170 เซนติเมตร แม้เสื้อผ้าจะเก่าขาด ทว่ากลับมีราศีผู้ดีติดตัว

จากความทรงจำของร่างเดิม หลินฮ่าวรู้ว่าชายชราคนนี้คือคุณปู่จาง ซึ่งอาศัยอยู่ในห้องแถวหันหน้าเข้าลานด้านหน้า เมื่อก่อนเคยเอาทองแท่งเล็ก ๆ มาซื้อข้าวจากหลินฮ่าวด้วย

จากประสบการณ์ของหลินฮ่าวในตอนนี้ ชายชราผู้นี้เมื่อก่อนต้องเป็นคนมีฐานะหรือไม่ก็มีชาติตระกูล ปัจจุบันแม้จะเก็บของเก่า หรือก็คือทำงานให้บริษัทรับซื้อทรัพยากรรีไซเคิลในยุคนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป