ถังจือซวี่ร้อนรุ่มในใจลึก ๆ หงุดหงิดอย่างไม่มีสาเหตุ
บางทีเขาอาจรู้เหตุผล แต่เขาไม่ยอมรับ
ขมวดคิ้วมองออกไปนอกหน้าต่างครู่หนึ่ง เขาจึงหันไปมองโทรศัพท์ที่วางคว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะ มือยื่นไปอย่างรวดเร็ว ฉวยโทรศัพท์ขึ้นมา
เปิดซอฟต์แวร์วิดีโอ แล้วแตะเข้าไปยังหน้าเพจที่คุ้นเคย
เขาจ้องวิดีโอล่าสุดอยู่ครู่หนึ่ง จึงกดเปิด
ดนตรีครั้งนี้ราวกับยาปลุกกำหนัด เลือนรางและเย้ายวน ทั้งมีจังหวะและเร่าร้อน ผสานกับร่างอันเร่าร้อนที่เต้นรำในวิดีโอ มองแล้วคอแห้งปากแห้ง หัวใจเต้นระรัว
สไตล์และการแต่งกายที่กล้าหาญยิ่งนัก ยังใช้ริบบิ้นสีดำปิดดวงตาอีกด้วย
ราวกับเป็นนัยแจ่มแจ้งบางอย่าง
ไฝสีแดงตรงหน้าอก ราวกับจงใจท้าทายเขา
ถังจือซวี่ดูจนจบด้วยสีหน้าเย็นชา
กลางวันแสก ๆ ก็โพสต์วิดีโอเช่นนี้ ในช่องแสดงความคิดเห็นยังมีคนจำนวนหนึ่งแห่กันแสดงความใคร่
รื่นรมย์กับความรู้สึกเช่นนี้มากสินะ?
ตัณหาชั้นต่ำ
เขาปาโทรศัพท์ทิ้งอีกครั้ง แล้วเปิดเอกสาร บังคับตัวเองให้ตั้งสมาธิจัดการงาน
พอตกเย็น เขาเลิกงานตรงเวลาซึ่งเป็นสิ่งหาได้ยาก
ออกจากลิฟต์ส่วนตัวของประธานมาถึงห้องประชุมใหญ่ชั้นล่าง เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังวุ่นวายเข้าออก
มีเครื่องแต่งกายของเกมจำนวนไม่น้อยถูกเข็นเข้าไป
เขาเรียกพนักงานคนหนึ่งที่เดินผ่านมาตามอำเภอใจ “ทางนั้นกำลังวุ่นวายเรื่องอะไร?”
อีกฝ่ายเงยหน้ามอง พบว่าเป็นเขา จึงรีบพูดว่า “ท่านประธานถัง ตรงนั้นกำลังจัดพื้นที่สำหรับลองเครื่องแต่งกายครับ เพราะครั้งนี้เชิญนักคอสเพลย์มา 18 คน เลยมารวมกันที่นี่”
