“เป็นบล็อกเกอร์ที่เพิ่งมีชื่อเสียงเมื่อไม่นานมานี้ จนถึงตอนนี้เผยแพร่ผลงานเพียงสองชิ้น ข้อมูลยอดเยี่ยมมาก รูปร่างก็เข้ากับการตั้งค่าตัวละครจิ้งจอกอัคคีอย่างยิ่ง”
“ดังนั้นฝ่ายวางแผนจึงให้ความสนใจนางอย่างมาก เพียงแต่ใช้บัญชีทางการและบัญชีส่วนตัวส่งข้อความไปหานาง นางก็ยังไม่ตอบกลับมา”
ถังจือซวี่นึกถึงเรือนร่างร้อนแรงและระบำยั่วยวนนั้นขึ้นมาทันที
เขาขมวดคิ้ว “ให้บล็อกเกอร์แนวยั่วยวนแบบนี้มาแสดงเป็นจิ้งจอกอัคคี? พวกเขาไม่กลัวผู้เล่นไม่พอใจรึ?”
ผู้ช่วยประหลาดใจ “จะเป็นเช่นนั้นได้เยี่ยงไร? ในช่องแสดงความเห็นของซวิน ล้วนมีแต่ผู้เล่นแท็กหาบัญชีทางการ บอกว่าอยากให้นางมาแสดงเป็นจิ้งจอกอัคคี”
“ฝ่ายวางแผนก็เพียงทำตามเสียงผู้เล่น”
“น่าเสียดาย ที่อีกฝ่ายติดต่อไม่ได้ตลอด” น้ำเสียงครุ่นคิดของผู้ช่วยเจือแววเสียดายเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเคยชมวีดิทัศน์ของซวินเช่นกัน
ปากกาในมือของถังจือซวี่หมุนไปรอบหนึ่ง เขากล่าวเรียบๆ “เรื่องนี้ให้ฝ่ายวางแผนตัดสินใจเองเถิด งานครบรอบใกล้เข้ามาแล้ว ให้พวกเขารีบกำหนดตัวเถิด”
“ขอรับ” ผู้ช่วยพยักหน้า
หลังเลิกงานในแต่ละวัน ท้องฟ้าก็มืดสนิท
ผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองเห็นแสงนีออนทั่วเมืองเต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรืองตระการตา เก็บเอาความมั่งคั่งของนครทั้งเมืองมาไว้ในสายตา
นี่คือทิวทัศน์ซึ่งจะมีเพียงผู้อยู่เบื้องสูงเท่านั้นจึงเห็นได้
แต่ถังจือซวี่กลับไร้ซึ่งอารมณ์จะชื่นชม หลงเหลือเพียงความเหน็ดเหนื่อยเต็มเปี่ยม และแววตาอันเหม่อล้าเลือนราง
วีแชทเด้งข้อความเสียงจากมารดาขึ้นมา
“เมื่อไรจะพาแฟนสาวคนนั้นของเจ้ามาให้ข้ากับบิดาของเจ้าได้พบ? เจ้าก็ใกล้สามสิบแล้ว เรื่องสำคัญของชีวิตควรรีบตกลงเสีย ข้ากับบิดาของเจ้าจึงจะวางใจได้”
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ตอบกลับว่า "นางไปทำงานต่างเมือง ข้าจะถามนางว่าเมื่อไรจะกลับมา"
ออกจากหน้าการสนทนากับมารดา เขาเปิดกล่องข้อความกับเจียงหนิง
สองวันที่ผ่านมา นางเงียบผิดสังเกต ไม่ได้ส่งข้อความมาเช่นในอดีต
ในขณะที่ได้รับข้อความจากถังจือซวี่ เจียงหนิงกำลังสนุกสุดเหวี่ยงอยู่บนเตียงน้ำที่โรงแรมสำหรับคู่รัก
คติประจำใจของนางคือการแสวงหาความสำราญในปัจจุบัน
ศีลธรรมอันใด พรหมจรรย์อันใด ล้วนปล่อยให้สูญไป
ตราบใดที่นางสุขสบาย นางยินดี ผู้ใดเจ็บปวดก็ยอมได้ ผู้ใดเสียสละก็ยอมหมด
นางหรี่ตาลงด้วยความสุข กอดชายผู้กำลังเคลื่อนไหวบนตัวนางแน่นขึ้น
หน้าจอโทรศัพท์มือถือบนตู้ข้างเตียงกะพริบขึ้น นางก็หาได้รู้ไม่
ชายผู้นี้เป็นหนึ่งในชายที่เก่งกาจและเร้าใจที่สุดเท่าที่นางเคยพบมานับแต่เริ่มปลดปล่อยอารมณ์ตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ทุกครั้งล้วนนำพาความสุขขั้นสูงสุดมาให้นาง
สิ่งที่นางพอใจมากที่สุดในตัวเขาคือ การที่เขามีภรรยาแล้ว
ความรู้สึกลับๆ และความเหนือชั้นจากการละเมิดศีลธรรม แย่งชายของผู้อื่นมานั้น ทำให้นางไม่อาจถอนตัวได้
หลังเสร็จกิจ ชายผู้นั้นนั่งสูบบุหรี่อย่างไม่แยแสอยู่ด้านข้าง
ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอายของกามและควันบุหรี่ปะปนกัน
เจียงหนิงมีใบหน้าแดงก่ำหลังสมสู่ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างอืดอาด
เห็นข้อความของถังจือซวี่ เล็บสีแดงของนางก็ค่อยๆ เคาะข้อความลงบนหน้าจอ
“ขออภัยเจ้าคะท่านสามี สองวันนี้ข้ายุ่งจนมึนไปหมดเลยเจ้าค่ะ! รอข้ากลับไปแล้ว ข้ากลับไปก็จะไปพบท่านลุงท่านป้ากับท่านเจ้าค่ะ”
ชายหนุ่มหันมามองแวบหนึ่ง หัวเราะเยาะ “ไม่กลัวเขาจับได้หรือ?”
เจียงหนิงวางโทรศัพท์ลงอย่างเฉื่อยชา “เขาไม่มีทางจับได้”
นางเล่นสนุกเช่นนี้มาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
การหลอกล่อบุรุษเป็นเรื่องง่ายดายนักสำหรับนาง แม้ไม่รู้เหตุผล แต่บุรุษเหล่านั้นมักจะกราบลงใต้กระโปรงนาง และคล้อยตามนางทุกประการ
สิ่งใดๆ ก็มักดำเนินไปในทิศทางที่นางปรารถนาเสมอ
นางได้แต่สรุปว่ามันเป็นเพราะเสน่ห์ของนางนั้นมากมายเกินไป ทำให้บุรุษเหล่านั้นไม่อาจต้านทานได้
ถึงถังจือซวี่จะเป็นบุรุษชั้นสูงที่แข็งกระด้างไร้ชีวิตชีวาแล้วเยี่ยงไร? ต่อหน้านางก็ยังคงคล้อยตามทุกอย่าง
ชายหนุ่มมองดูท่าทางมั่นใจและสง่างามของนาง หรี่ตาลง “ที่รัก เจ้าน่าหลงใหลยิ่งนัก”
เขาโยนบุหรี่ทิ้ง พลิกตัวกดนางลงใต้ร่าง
ค่ำคืนนอกหน้าต่างมืดมิดและเงียบงัน
ประตูห้องอาบน้ำเปิดออก ภายใต้ไออุ่นบางตา ร่างสูงใหญ่ในเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวก็เดินออกมา
ปกเสื้อคลุมเผยให้เห็นทรวงอกที่แข็งแกร่ง มัดกล้ามเนื้อแน่นเต็มไปด้วยพลัง
ถังจือซวี่เดินมาที่บาร์ รินวิสกี้ครึ่งแก้ว นั่งลงบนโซฟาหน้าต่างบานใหญ่ แกว่งแก้วเบาๆ ท่ามกลางแสงสลัว
นี่คือช่วงเวลาอันสงบและปลอดภัยในแต่ละวันสำหรับเขา
ความสงบเยือกเย็นยามทิวาวันจางหาย อสูรกายภายในค่อยๆ ปรากฏ
หน้าจอโทรศัพท์บนโต๊ะสว่างขึ้น แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นส่งข้อความแจ้งเตือน
"บล็อกเกอร์ซวินที่ท่านเคยชม อัปโหลดวิดีโอใหม่แล้ว~ รีบมาชมเถิด!"
เขาหรี่ตามองแวบหนึ่ง
ภาพเรือนร่างที่บิดพลิ้วร้อนแรง สะโพกที่โยกย้าย และหน้าอกอวบอิ่มก็ผุดขึ้นในห้วงคิด
ราวกับถูกสิ่งใดดลใจ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดข้อความแจ้งเตือน
ยังคงเป็นใบหน้าที่มองไม่เห็น ยังคงเป็นท่วงทำนองดนตรีที่เร้าใจ ยังคงเป็นเรือนร่างที่ร้อนแรงยั่วยวนนั้น พลิ้วไหวดั่งงูท่ามกลางเสียงเพลงอึกทึก ทำให้จังหวะดนตรีก็เจือไปด้วยเสน่หา
สรีระที่เปี่ยมด้วยราคะยั่วเย้าประสาทอ่อนไหว อสูรกายที่ถูกกดทับภายในจิตใจพลุ่งพล่านในความมืดมัว ประสาทสัมผัสถูกขยายอย่างไร้สิ้นสุด
แรงปะทะมหาศาลดุจเปลวไฟ สะกิดไฟแห่งตัณหาของเขาให้ลุกโชนในทันที
เขารู้สึกราวกับว่าทั่วร่างเร่าร้อนขึ้นมาอย่างฉับพลัน
แต่เพียงชั่วขณะหนึ่ง เหตุผลก็หวนคืน ทำให้เขาสงบอารมณ์ต่ำทรามนี้ลงได้อย่างรวดเร็ว
เขารู้สึกรังเกียจต่อปฏิกิริยาทางกายภาพของตน
เขารังเกียจทุกสิ่งที่ทำให้เขาสูญเสียการควบคุม
นิ้วโป้งกดหน้าจอค้าง เขาคลิกตัวเลือกหนึ่ง
ไม่สนใจ
……
เสวียนอี้ตอบกลับเกมมือถือทางการของเฮยเย่าจือหลิงแล้ว ตอบรับคำเชื้อเชิญของพวกเขา โดยจะรับบทเป็นจิ้งจอกอัคคีในงานฉลองครบรอบ
ข่าวนี้ทำให้ฝ่ายวางแผนของเกมมือถือเฮยเย่าจือหลิงตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ซวินซึ่งเพิ่งอัปโหลดวิดีโอเพียงสองคลิป มีผู้ติดตามพุ่งขึ้นเป็นสามแสน
ยอดถูกใจของวิดีโอล่าสุดนั้นเกินห้าแสนอย่างน่าตกใจ
สำหรับผู้สร้างหน้าใหม่ นี่เป็นผลงานที่เกินจริงเป็นอย่างมาก
แน่นอนว่าที่พวกเขาเชิญซวินมิใช่เพราะชื่อเสียง แต่เพราะรูปร่างของซวินเข้ากับตัวละครจิ้งจอกอัคคีได้อย่างดีเยี่ยม
ประกอบกับผู้เล่นก็ให้การตอบรับนางค่อนข้างดี
สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขากังวลในตอนนี้คือ ซวินไม่เคยเปิดเผยใบหน้า
แม้พวกเขาเตรียมแผนสำรองไว้แล้ว หากใบหน้าของซวินไม่เป็นดังหวัง พวกเขาสามารถให้นางแสดงเป็นจิ้งจอกอัคคีในสกินที่สวมหน้ากากได้ แต่พวกเขาก็ยังอยากเห็นหน้าตาของนางล่วงหน้า
ฝ่ายวางแผนลองสอบถามให้นางส่งภาพถ่ายมาให้
คำตอบของนางคือ "รอวันทดลองแต่งหน้า พวกท่านก็จะรู้เอง"
วันทดลองแต่งหน้ากำหนดไว้ในวันพุธหน้า
นับดูก็เหลืออีกราวห้าหกวัน
หลังจากเที่ยวเล่นอย่างบ้าคลั่งมาหนึ่งสัปดาห์ เจียงหนิงกลับมาในบ่ายวันอาทิตย์
นางสวมเสื้อเกาะอกสีแดงรัดรูป ต่างหูห่วงกลมใหญ่ ผมหยักศกยาว กางเกงยีนส์ รองเท้าส้นสูง
ทั้งร่างดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวา เปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนราวกับได้รับการบำรุงอย่างเต็มที่
ส่วนเสวียนอี้ยังคงใบหน้าใสซื่อไร้เครื่องสำอาง รวบผมเป็นหางม้าท้ายทอย สวมชุดนอนหลวมโพรกจนมองไม่เห็นสัดส่วน
แต่เจียงหนิงสังเกตได้อย่างเฉียบแหลมว่า ผิวของนางดีขึ้น เค้าหน้าดูมีชีวิตชีวาขึ้น
แม้ภายใต้ชุดนอนหลวมๆ ก็ยังพอเห็นเรือนร่างอันงดงามของนาง