แม้สวินอี้จะไม่มองเขา นางก็ยังสัมผัสได้ถึงตัวตนอันโดดเด่นของเขา
นั่นคือกลิ่นอายดุดันประหนึ่งอสูร ซึ่งฝ่าฟันออกมาจากกองซากศพ ชวนให้ผู้คนไม่อาจมองข้ามได้เลย
อ่าวชางเติบโตขึ้นที่ชายแดน ที่นั่นเกิดสงครามอยู่บ่อยครั้ง บิดามารดาของเขาก็เสียชีวิตในสงครามตั้งแต่เขายังเล็ก
สถานที่แห่งนั้นทั้งแห้งแล้งและยากจน แสงแดดแผดเผา ลมพัดทรายคลุ้ง มิใช่ดินแดนอุดมสมบูรณ์ ชีวิตความเป็นอยู่แสนลำบาก
เด็กคนหนึ่งสามารถเอาชีวิตรอดมาได้ในสภาพแวดล้อมเช่นนั้น ย่อมจินตนาการได้ว่าเขาผ่านความทุกข์ยากและความทรมานมามากเพียงใด
จากเด็กกำพร้าไร้บิดามารดา ไต่เต้าขึ้นมาจนถึงตำแหน่งในวันนี้ จิตใจย่อมแข็งแกร่งเกินกว่าคนธรรมดาจะเทียบได้
น่าเสียดายที่ชาติก่อนนางถูกเนื้อเรื่องควบคุม จึงไม่มีใจคิดถึงเรื่องเหล่านี้
นางรู้เพียงว่าอ่าวชางเป็นคนเถื่อนหน้าด้าน คางคกหมายจะกินเนื้อหงส์ นางจึงคิดแต่จะหนีให้ไกลจากเขา
ชาติก่อนนางไม่ได้ถูกนางเอกทำให้ตาย แต่เป็นนางเองที่หาเรื่องใส่ตัว
แต่ถึงอย่างนั้น นางเอกก็มีส่วนทางอ้อมด้วย
ชาติก่อนนางยืนกรานไม่ยอมร่วมหอกับอ่าวชาง ทั้งยังคอยดูหมิ่นเหยียดหยามเขา จนเขากลายเป็นตัวตลกในหมู่ชนชั้นสูง และทำให้กองทัพสกุลอ่าวกับราษฎรไม่พอใจนาง
อ่าวชางคว้าชัยชนะติดต่อกันหลายศึก จนกลายเป็นวีรบุรุษของราษฎรไปแล้ว แต่นางกลับยังไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ในที่สุดก็จุดชนวนโทสะของราษฎรขึ้นมา
ฮ่องเต้ต้องการระงับความไม่พอใจของราษฎร และปลอบขวัญกองทัพสกุลอ่าว จึงรับสั่งให้นางเดินทางไปชายแดนพร้อมกัน เมื่ออ่าวชางกลับไปประจำการที่นั่น
นี่ก็เพื่อบอกให้ผู้คนรู้ว่าองค์หญิงใหญ่ทรงรักราษฎรดุจบุตร ทั้งยังทรงให้ความสำคัญกับราชบุตรเขย ยินดีเดินทางไปชายแดนพร้อมกับเขาเพื่อสัมผัสความทุกข์ยากของชาวชายแดน