【ใช่แล้ว ผู้สิง แบบนี้จะได้ไม่ถูกจับได้ง่าย มิฉะนั้นหากเรื่องที่เจ้าตื่นรู้ถูกเปิดเผยขึ้นมา ทุกอย่างจะยุ่งยากมาก】
【ก็ได้ ๆ】
สวินอี้ได้แต่จนใจ เรื่องนี้นางก็ไม่มีทางเลือกเช่นกัน
【สกิลสุ่มที่ผู้สิงได้รับในโลกนี้คือ มโนสำเหนียกกาลเวลา ผู้สิงสามารถใช้สกิลนี้ระหว่างเล่นเกม โดยจับภาพเส้นทางการเคลื่อนไหวของทุกคนในอีก 0.7 วินาทีข้างหน้าได้ชั่วขณะ เพื่อคาดเดาการกระทำถัดไปของผู้เล่นคนอื่น】
ดวงตาของสวินอี้เป็นประกาย
【ว้าว สกิลนี้ไร้เทียมทานเลยนี่นา ถ้าอย่างนั้นต่อไปข้าก็ชนะได้ทุกเกมที่ต้องต่อสู้กันน่ะสิ? จริงสิ สกิลนี้ใช้ได้กับทุกเกมเลยหรือเปล่า?】
【ใช่ ใช้ได้กับทุกเกม】
มีสกิลนี้อยู่ในมือ นางก็กลายเป็นยอดฝีมือในเกมได้แล้วมิใช่หรือ?
เมื่อหันกลับไปมองหน้าจอ การแข่งขันจบลงหมดแล้ว ขณะนี้กำลังฉายโฆษณาอยู่
สวินอี้ปิดคอมพิวเตอร์ ลุกขึ้นยืนแล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ
ตอนนี้นางอาศัยอยู่ในห้องชุดขนาดใหญ่ที่จี้ซิงเหยาเช่าให้นาง ห้องชุดแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองและอยู่ใกล้กับสโมสรของจี้ซิงเหยา ค่าเช่าเดือนละห้าหมื่น
ค่าเช่านี้ย่อมเป็นจี้ซิงเหยาที่จ่าย
ตอนแรกนางยังไม่อยากอยู่ใกล้สโมสรของเขา เพราะอยู่ใกล้เกินไปจะขัดขวางการล่าบุตรเศรษฐีผู้มั่งคั่งของนาง แต่ไม่ว่าจี้ซิงเหยาจะพูดอย่างไร เขาก็ไม่ยอมให้นางย้ายไปอยู่ที่อื่น นางจึงจำใจตอบตกลง
เมื่อเดินออกจากห้อง นางเห็นเสื้อผ้ากองเต็มโซฟา บนพรมก็มีข้าวของวางระเกะระกะ ส่วนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยกล่องอาหารส่งที่กินเหลือ