ระบบนั้นเป็นผู้บุกรุกจากภายนอก ต่างจากระบบของหลินชิงเยว่ที่เป็นสิ่งซึ่งถูกกำหนดไว้แต่เดิมในโลกใบเล็กแห่งนี้ นางจึงเป็นระบบแท้จริง
ต่อจากนี้ก็รอดูว่านางจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาได้อีก
หลังอาบน้ำเสร็จ สวินอี้ยืนเช็ดผมอยู่หน้ากระจกตรงอ่างล้างหน้า มองสกินของตัวเองในกระจกที่ชุ่มชื้นราวกับบีบน้ำออกมาได้ ถูกไอน้ำอบจนขาวอมชมพู ดวงตาเป็นประกายชุ่มฉ่ำ
นับตั้งแต่กินแก่นในผีเสื้อที่ระบบมอบให้ ไม่ว่านางจะไปยังโลกใด ร่างกายของนางในโลกนั้นก็จะหลอมรวมและปรับสภาพอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นสภาพสมบูรณ์ที่สุดเช่นเดียวกับในโลกแรก
ในฐานะตัวประกอบหญิง เป็นตัวละครที่ไม่มีใครเอ็นดูและถูกทิ้งขว้าง ฉากตั้งต้นของนางในโลกส่วนใหญ่มักกำหนดให้มีหน้าตาธรรมดา รูปโฉมงดงามล่มเมืองมักเป็นอภิสิทธิ์ของนางเอก
แต่ต้องขอบคุณแก่นในผีเสื้อเม็ดนี้ แม้แต่ตัวประกอบอย่างนางก็ยังได้ครอบครองโฉมงามล่มเมือง ช่วยให้ภารกิจพิชิตใจสำเร็จลุล่วงได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
มนุษย์ล้วนเป็นสัตว์ที่มองรูปลักษณ์ หน้าตาน่ามองย่อมได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษในทุกด้านจริง ๆ
ออกจากห้องน้ำมาแล้วนางรู้สึกกระหายน้ำ จึงลงไปดื่มน้ำหนึ่งแก้ว พอขึ้นมาก็พบว่าประตูห้องนอนหลักของต้วนเฉิงยวี่แง้มอยู่
จู่ ๆ นางก็เกิดความคิดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา จึงเดินเข้าไปใกล้ อยากดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ข้างใน
แต่เพิ่งจะเข้าไปใกล้ ประตูก็พลันเปิดออก มือข้างหนึ่งยื่นมาคว้าตัวนางดึงเข้าไปอย่างแรง
นางตกใจจนเกือบกรีดร้อง แต่พอเห็นว่าคนที่ดึงนางเข้าไปคือต้วนเฉิงยวี่ ก็ทั้งอายทั้งโมโห จึงทุบเขาไปสองที