หยวนหงเป็นคนแรกที่เข้าไปใกล้ คอยาวยืดออกไป มองแล้วสีหน้าเริ่มประหลาด ท่าทางเหมือนคนดูมุกที่กำลังกลั้นหัวเราะสุดชีวิต
หลิวซือซือก็ดูอยู่ รีบดูจนหน้าแดง ตอนที่โน้มตัวเข้าไปทำหนังสือบทหลุดจากมือตกพื้นก็ไม่สนใจจะเก็บ
หยางมี่ที่นั่งพิงพนักเก้าอี้อยู่ไม่ไกล ขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้จอแล็ปท็อปอีกสองสามก้าว เหล่ตามองสองสามที มุมปากค่อยๆ กระดกขึ้น แล้วก็ส่งสายตาหยอกเย้ากวาดไปมาระหว่างหลิวซือซือกับซูเหยียนไม่หยุด
ส่วนซูเหยียนเอง ยิ่งดูสีหน้าก็ยิ่งแข็งทื่อ
ไม่แปลกใจเลย!
ไม่แปลกที่ตอนเดินเข้ามา เจ้าหน้าที่ทุกคนมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ!
เขายังคิดว่าเป็นเรื่องที่บัญชีของหลิวอี้เฟยโพสต์วิดีโอเมื่อคืนนี้ ที่แท้ยังมีแผนใหญ่ซ่อนอยู่ข้างหลังอีก เขาเหลือบไปทางเสิ่นชิงฉือโดยไม่รู้ตัว
เหมือนจะรู้ว่าเขาคิดอะไร เสิ่นชิงฉือรีบโบกมือบอก: "ไม่ใช่ฝีมือพวกเรานะ!"
ตอนที่พูด ปากก็เผลอหลุดเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมา เหมือนคิดว่ามันสนุกดี แล้วก็รีบทำใจแข็ง วางสีหน้าจริงจังพูดเสริม: "ก็แค่บอกว่า ตาของประชาชนนั้นแหละ สว่างไสว!"
ซูเหยียนหันกลับมา คิดในใจว่าคงไม่ใช่ฝีมือถังเหริน เพราะมันไม่จำเป็น ร้องไห้แห้งๆ สองที แล้วบ่นอย่างรังเกียจ: "ใครมันเขียนอะไรบ้าๆ กันวะเนี่ย!"
เสียงตัวเองฟังยังรู้สึกไม่มีเรี่ยวแรง
ไม่มีใครตอบ
...
ไฟในกองถ่ายรายการ "จวี่เสวี่ยนหม่านเทียนซิ่ง" สว่างกว่าคราวก่อนอีก
พิธีกรเซี่ยเหล่ยกับนี่นี่ยังยิ้มได้มาตรฐานเหมือนเดิม แต่แววตากลับแฝงความอยากรู้อยากเห็น กวาดมองไปที่หลิวซือซือกับซูเหยียนตลอดเวลา
ผู้ชมใต้เวทียิ่งชัดเจน... มือที่ถือป้ายไฟยังคงโบก เสียงกรี๊ดยังดัง แต่เมื่อสายตาหลายร้อยคู่กวาดมา
ทั้งหมดเลื่อนไปมาระหว่างซูเหยียนกับหลิวซือซือ ในแววตาเขียนไว้ว่า "ฉันเข้าใจ" "รีบๆ ให้ฉันดูหน่อยสิว่าเป็นยังไง"
กระบวนการถ่ายทำดำเนินไปอย่างราบรื่น
คุยเรื่องเบื้องหลังการถ่ายทำ เปิดคลิปเบื้องหลัง เล่นเกมส์โต้ตอบ
เซี่ยเหล่ยพยายามหลายครั้งที่จะชวนคุยไปทาง "ความรู้สึกในการร่วมงาน" "ความสัมพันธ์ส่วนตัว" แต่ทั้งคู่ก็ปัดไปด้วยมุกในเรื่อง
หยวนหงข้างๆ ดูมีชีวิตชีวา ตั้งใจจะโชว์ฝีมือสักหน่อย แต่โดนหยางมี่เหยียบใต้โต๊ะเข้าให้ กัดฟันกลั้นไว้