บริษัทถังเหริน ห้องทำงานของประธาน
ไช่อีหนงวางกองกระดาษที่เพิ่งพิมพ์ออกมา ซึ่งเป็นภาพแคปหน้าจอจากเว็บบอร์ด ลงบนโต๊ะประชุมอย่างแรง
หน้าอกของเธอขึ้นลงอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าโกรธไม่น้อย
"บริษัทหัวเซ่อคิดเล่นแบบนี้เหรอ? เพิ่งจะแย่งนักเขียนบทรายหนึ่งไป แล้วก็ปล่อยข่าวแบบนี้ออกมา นี่มันตั้งใจจะทำลายเรื่อง 'เมื่อฉัน' ให้จมดินชัด ๆ!"
เสิ่นชิงฉือที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดด้วยความกังวล: "ประธานไช่ เรื่องบริษัทหัวเซ่อค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้สำคัญคือเราจะทำยังไง?
ซีรีส์กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น โพสต์นี้แพร่เร็วเกินไป คืนเดียวก็ถูกแชร์ไปทั่วแล้ว"
ไช่อีหนงรู้ดี เธอบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ขมวดคิ้วคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด:
"ความคิดของฉันคือไม่ยอมรับ ตอบกลับเบา ๆ แค่ว่าบทตั้งแต่แรกเขียนเป็นอวี้เสี่ยวผัง นักเขียนบทคนนั้นถูกไล่ออกเพราะไม่พอใจเลยแต่งเรื่องขึ้นมา"
"ในช่วงที่กำลังเป็นกระแสแบบนี้ การตอบอะไรออกไปก็อาจยิ่งทำให้เรื่องมืดลง พอความร้อนผ่านไป ก็ไม่มีใครพูดถึงเอง"
ซูเหยียนยืนอยู่ข้างหลังเธอ จ้องคอมพิวเตอร์ที่คอมเมนต์รีเฟรชไม่หยุด พร้อมส่ายหัว: "เกรงว่าจะไม่ได้ ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม"
"ต่างกันตรงไหน?" ไช่อีหนงถาม
"ข่าวลบก่อนหน้านี้ อย่างบ้าข่าว ผู้โชคร้าย ล้วนเป็นเรื่องลอย ๆ ไม่มีหลักฐานจริง"