"นี่มันไม่ใช่ฉัน!"
คำพูดถึงปากแต่ก็พูดไม่ออก
พาดหัวข่าวบนหน้าจอพวกนั้น ซูเหยียนพอจะมีเค้าความทรงจำ
แต่จำไม่ค่อยได้ว่าไปกดตอนไหน ตอนนั้นเขามีความรู้สึกแบบไหนกันแน่ หลงทาง? ตื่นเต้น?
ในหัวก็แวบขึ้นมาอีกครั้งกับเงาร่างนั้น
"ให้ตายเถอะ!"
พวกเน็ตไอดอลพวกนี้ ไปเกิดใหม่เป็นเชอร์ล็อก โฮล์มส์กันหมดแล้วหรือไง!
หลิวซือซือที่อยู่ข้างๆ จ้องมองเขา คิดในใจว่าคนคนนี้ปกติแล้ววางท่าทีสุขุมไม่เปลี่ยนแปลง บางทีก็ดูเลินเล่อ
แต่ตอนนี้กลับจนมุมจนอยากหาที่แทรกแผ่นดินหนี นานๆ จะเห็นที
เธอรู้สึกขบขันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แถมยังรู้สึกสะใจเล็กน้อย ให้เจ้าเห่อไปสิ คราวนี้พลาดท่าล่ะสิ?
แต่ความรู้สึกดีๆ แบบนี้คงอยู่ได้เพียงชั่วขณะ ก็ถูกอารมณ์ที่ซับซ้อนกว่านั้นกลบหายไป
"ให้ตายเถอะ! เหล่าสวี!"
เสียงอันดังของหยวนหงระเบิดออกมาก่อน ทำลายความเงียบในรถ
เขาตบต้นขาไปพลางหัวเราะไปพลาง: "คนพูดแล้วต้องทำตาม123 ชื่อเน็ตที่เต็มไปด้วยความมัธยัสถ์แบบนี้ มองปุ๊บก็รู้ว่าดูการ์ตูนต่อสู้มาเยอะ!"
ซูเหยียนอยากจะชกเขาให้สักหมัดตรงนั้น และก็ถือโอกาสตะโกนออกไปด้วยว่า: "นั่นไม่ใช่ฉัน!"
"นี่คือประเด็นหรือ?" หลิวซือซือเหมือนไม่ได้ยินเสียงคัดค้านของซูเหยียน แค่ใช้สายตามองคนโง่ส่งไปให้หยวนหง
หยางมี่ยิ้มแก้มปริเข้าไปใกล้ซูเหยียน: "ตอนกลางวันยังทำหน้าเฉยเมยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตกกลางคืนก็แอบแปลงร่างเป็นพระกาวๆ ลุกขึ้นมาปกป้องสาวงาม"