ซูเหยียนทำหน้างง:"ข่าวประชาสัมพันธ์อะไร?"
หยวนหงอ้าปากแต่ยังไม่ทันส่งเสียง เฉินเว่ยเถาที่เดินไปไกลแล้วก็ตะโกนสวนกลับมา:"พิธีต้อนรับจบลงแค่นี้...ทุกคนฝึกให้จริงจัง ห้ามคุยเล่น!"
หยวนหงขยิบตาให้ซูเหยียน ทำปากเป็นคำว่าไว้คุยทีหลัง
จากนั้นก็หันกลับไปอย่างว่องไว หยิบดาบใหญ่ที่เป็นอุปกรณ์ประกอบฉากขึ้นมาใหม่ ฟันไปฟันมาพร้อมเสียงเฮ้ยฮ่าใส่ลม ท่าทางแบบว่าฉันตั้งใจมากอย่าด่าเลย
คนอื่น ๆ ก็เก็บอาการอยากมามองไป ต่างคนต่างกลับไปที่จุดซ้อมของตัวเอง
เห็นแบบนั้น ซูเหยียนก็รีบรวบรวมสมาธิ
สตั๊นท์แมนหนุ่มคนหนึ่งใส่ชุดซ้อมรัดกล้ามเนื้อสีดำเดินเข้ามาใกล้ พยักหน้าให้เขา:
"อาจารย์ซู หัวหน้าเฉินสั่งให้ผมมาพาอาจารย์ทำความคุ้นเคยกับเนื้อหาการซ้อมช่วงสองสามวันนี้ อาจารย์มีพื้นฐานอยู่แล้ว งั้นเราเริ่มจากท่าประกอบคู่กันก่อน หลัก ๆ คือให้คุ้นเคยกับอาวุธและการประสานงานกับคู่ต่อสู้"
"ได้ ขอบคุณนะ" ซูเหยียนตอบอย่างสุภาพ
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เขาจมอยู่กับการซ้อมเต็มที่
ชุดท่าพื้นฐานทวนช่วงแรกของหยางซื่อหลางที่สตั๊นท์แมนสอน ท่าไม่ซับซ้อนมากนัก
แต่เรื่องแรง มุม และจังหวะ ถูกละเอียดมาก
ซูเหยียนใช้พลังพิเศษตามเคย
พอเปิด[ไร้จิตฟุ้งซ่าน]ทุกรายละเอียดที่สตั๊นท์แมนสาธิตก็เหมือนถูกบันทึกลงในสมองแบบสโลว์โมชัน
เรียนรู้ได้เร็วเหมือนเปิดความเร็วเพิ่ม
สตั๊นท์แมนสาธิตให้ดูรอบเดียว เขาก็ตีออกมาได้เหมือนจริง
ซ้อมอีกหนึ่งหรือสองครั้ง ท่าทางก็คล่องแคล่วสะอาดตาพลังทะลุถึงปลายทาง นักแสดงที่ซ้อมอยู่ข้าง ๆ ต่างเหลียวมองกันเป็นระยะ
แม้แต่เฉินเว่ยเถาที่คอยยืนหน้าตายสั่งการอยู่ไกล ๆ สายตากวาดผ่านมาตรงนี้ คิ้วก็แทบจะกระตุกขึ้นเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น