บ่ายวันรุ่งขึ้น
กำลังจัดเรียงสัญญาตัวอย่างชุดใหม่ โทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่นขึ้น
สายเรียกเข้าแสดงชื่อ อวี๋หมิ่น
เดินไปที่ระเบียงทางเดิน ซูเหยียนรับสาย: "ฮัลโหล อวี๋ผู้อำนวยการ"
"ซูเหยียน ไปซ่อนอยู่ที่ไหนมา?"
เสียงหัวเราะดังออกมาจากหูโทรศัพท์ "การคัดเลือกนักแสดงของเรื่องจอมทัพตระกูลหยางจะเริ่มอย่างเป็นทางการสัปดาห์หน้า ฉันเตรียมส่งโปรไฟล์ของนายให้ไป มีทางเป็นไปได้ไหม?"
"ขอบคุณอวี๋ผู้อำนวยการที่คิดถึง" ซูเหยียนยิ้ม "เตรียมตัวไว้พอสมควร... ผมเข้าบริษัทถังเหรินมาทำงานเกินครึ่งปีแล้ว"
ปลายสายเงียบไปหลายวินาที เสียงที่เต็มไปด้วยความสับสนจึงดังกลับมา: "...อะไรนะ? พูดอีกทีสิ? อยู่ที่ไหนนะ?"
"บริษัทถังเหริน แผกศิลปิน ผมทำงานเป็นผู้ช่วยที่นี่ ผ่านโปรแล้วเกือบครึ่งปี"
ซูเหยียนเล่ากระบวนการเข้าทำงานของตัวเองโดยย่อ
"......"
อวี๋หมิ่นเงียบอีกครั้ง นานทีเดียวจึงพูดออกมา: "...นายเก่งจริงๆ"
จากนั้นก็หัวเราะอย่างเปิดเผย: "ไอ้หนู... วิธีของนายนี่โคตรจะแหวกแนว! ได้ ได้ แบบนี้ก็ได้เหมือนกัน... งั้นตอนนี้นายก็ถือเป็นคนของพวกเขาครึ่งหนึ่งแล้ว มีโอกาสมากขึ้น"
"งั้นฉันไม่พูดพล่ามมาก ก่อนอื่นจะส่งโปรไฟล์ของนายและคำแนะนำของฉันไปให้ทีมคัดเลือก"
"ขอบคุณอวี๋ผู้อำนวยการ" ซูเหยียนขอบคุณอย่างจริงใจ
"เป็นเพราะนายเองที่เอาจริง เตรียมตัวให้ดี ฉันมองนายอยู่" อวี๋หมิ่นพูดอย่างพอใจ
เรื่องจอมทัพตระกูลหยางมีเงินลงทุนเกินกว่าสี่สิบล้าน การคัดเลือกนักแสดงของโปรเจกต์ใหญ่แบบนี้มักจะใช้เวลาระยะหนึ่ง
จนกระทั่งครึ่งเดือนต่อมา ซูเหยียนจึงได้รับหนังสือแจ้งการทดสอบบทบาท
สถานที่ทดสอบบทบาทอยู่ที่ห้องประชุมใหญ่ชั้นสองของบริษัทถังเหริน ซึ่งถูกเปลี่ยนเป็นห้องทดสอบชั่วคราว